ปริตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ
เล่มที่ ๔๔ · ข้อ ๓๐๖๕ · บรรทัด ๑๖๐๔๔
คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง ตัวบทจาก 84000.org
ภาษาไทย ฉบับหลวง
กุศลธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย กุศลธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย กุศลธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม อาศัยกุศลธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร
อกุศลธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นปริตตารัมมณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๒ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร
อัพยากตธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นปริตตา- รัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อัพยากตธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อัพยากตธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นอัปปมาณารัมมณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย พึงให้พิสดารทุกวาร ปริตตารัมมณัตติกกุสลัตติกะ จบ หีนัตติกกุสลัตติกะ
ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง เล่มที่ ๔๔ ข้อ ๓๐๖๕ หน้าที่ ๖๒๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด