ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. สำรวจ
  4. /
  5. ชาดก
  6. /
  7. สัตติคุมพชาดก
ชาดกที่ ๕๐๓ · วิสตินิบาตชาดก

สัตติคุมพชาดก

ว่าด้วยพี่น้องก็ยังต่างใจกัน

เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๑๔๒ · บรรทัด ๘๔๖๖ · ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑

ภาพวาดฉากหนึ่งจากสัตติคุมพชาดก

อรรถกถาชาดก · ตอนที่ ๒ จาก ๒

เรื่องเล่า

ข้าแต่พระราชา บุคคลคบคนใด ๆ เป็นสัตบุรุษ อสัตบุรุษ มีศีล หรือไม่มีศีล บุคคลนั้นย่อมไปสู่อำนาจ ของบุคคลนั้นนั่นแล บุคคลคบคนเช่นใดเป็นมิตร หรือ เข้าไปซ่องเสพคนเช่นใด ก็ย่อมเป็นเช่นคนนั้น เพราะ การอยู่ร่วมกันเป็นเช่นนั้น อาจารย์คบอันเตวาสิกย่อม ทำอันเตวาสิกผู้ยังไม่แปดเปื้อนให้แปดเปื้อนได้ อาจารย์ ถูกอันเตวาสิกพาแปดเปื้อนแล้ว ย่อมพาอาจารย์อื่น ให้เปื้อนอีก เหมือนลูกศรที่เปื้อนยาพิษแล้ว ย่อมทำ แล่งลูกศรให้เปื้อน ฉะนั้น นักปราชญ์ไม่พึงมีสหาย ลามกเลยทีเดียว เพราะกลัวแต่การแปดเปื้อนด้วย บาปธรรม นรชนใดห่อปลาเน่าด้วยใบหญ้าคา แม้ ใบหญ้าคาของนรชนนั้น ก็ย่อมมีกลิ่นเน่าฟุ้งไป ฉันใด การเข้าไปเสพคนพาลก็ฉันนั้นเหมือนกัน นรชนใด ห่อกฤษณาด้วยใบไม้ แม้ใบไม้ของนรชนนั้น ก็ย่อม หอมฟุ้งไปฉันใด การเข้าไปเสพนักปราชญ์ก็ฉันนั้น เหมือนกัน เพราะเหตุนั้น บัณฑิตรู้ความเปลี่ยนแปลง ของตน ดุจห่อใบไม้แล้ว ไม่ควรเข้าไปเสพอสัตบุรุษ ควรเสพแต่สัตบุรุษ ด้วยว่า อสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมพาให้ถึงสุคติ.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า สนฺตํ วา ยทิ วา อสํ ความว่าจะเป็นสัตบุรุษ หรืออสัตบุรุษก็ตาม. บทว่า เสวมาโน เสวมานํ ความว่าเมื่ออาจารย์คบหาอันเตวาสิก ย่อมทำอันเตวาสิกผู้ที่ตนคบ. บทว่า สมฺผุฏฺโ ความว่า อาจารย์ถูกอันเตวาสิกพาแปดเปื้อนแล้ว. บทว่า สมฺผุสํ ปรํ ความว่า อันเตวาสิกไปแตะต้องอาจารย์คนอื่นเข้า. บทว่า อลิตฺตํ ความว่าอาจารย์นั้นย่อมทำอันเตวาสิกนั้น ผู้ยังไม่แปดเปื้อนด้วยบาปธรรมให้แปดเปื้อนได้ เหมือนลูกศรที่เปื้อนยาพิษแล้ว ย่อมทำแล่งลูกศรที่เหลือให้แปดเปื้อนฉะนั้น. บทว่า เอวํ พาลูปเสวนา ความว่า แท้จริง ผู้ชอบคบหาคนพาลแม้จะไม่ได้กระทำความชั่วเลย ย่อมได้รับคำติเตียน และความเสื่อมเสียชื่อเสียงเหมือนห่อปลาเน่าไว้ด้วยใบหญ้าคา (ย่อมมีกลิ่นเน่าฟุ้งไป) ฉะนั้น.

บทว่า ธีรูปเสวนา ความว่า บุคคลผู้คบหาธีรชนก็ย่อมเป็นเหมือนใบไม้อันห่อคันธชาติ มีกฤษณาเป็นต้นฉะนั้น ถึงยังไม่อาจเป็นบัณฑิตได้ก็ยังได้รับเกียรติคุณว่า คบกัลยาณมิตร. บทว่า ปตฺตปูฏสฺเสว ความว่าเหมือนดังใบไม้ที่ห่อของมีกลิ่นเหม็นและกลิ่นหอมฉะนั้น. บทว่า สมฺปากมตฺตโน ความว่า บัณฑิตรู้ความที่ญาณของตนแก่กล้า คือสุกงอมแล้วด้วยอำนาจการเกี่ยวข้องกับกัลยาณมิตร. บทว่า ปาเปนฺติ สุคตึ ความว่าปุปผกสุวโปดกนั้น ยังเทศนาให้ถึงอนุสนธิตามลำดับว่า สัตบุรุษคือสัมมาทิฏฐิบุคคลทั้งหลาย ย่อมยังหมู่สัตว์ที่อาศัยตน ให้ถึงสวรรค์อย่างเดียว ด้วยประการฉะนี้.

พระเจ้าปัญจาลราชทรงเลื่อมใส ในธรรมกถาของปุปผกสุวโปดกนั้น. ฝ่ายหมู่พระฤาษีกลับมาจากป่า. พระราชาทรงนมัสการพระฤาษีทั้งหลายแล้วตรัสว่า ข้าแต่พระคุณเจ้าผู้เจริญ เมื่อพระคุณเจ้าทั้งหลายจะอนุเคราะห์ข้าพเจ้าโปรดพากันไปอยู่ในสถานที่อยู่ของข้าพเจ้าเถิด ทรงรับปฏิญญาของฤาษีทั้งหลายเหล่านั้นแล้ว เสด็จไปพระนคร ได้พระราชทานอภัยแก่สุวโปดกทั้งหลาย. ฝ่ายพวกฤาษี ก็ได้พากันไปในพระนครนั้น พระราชาทรงนิมนต์หมู่พระฤาษีให้อยู่ในพระราชอุทยาน ทรงอุปัฏฐากบำรุงตลอดพระชนมายุแล้วเสด็จสู่สวรรคาลัย. ฝ่ายพระราชโอรสของท้าวเธอ โปรดให้ยกเศวตฉัตรเสวยราชสมบัติสืบต่อมา ทรงปฏิบัติหมู่พระฤาษี เสมือนพระราชบิดา. ในราชสกุลต่อมานั้น ได้ยังทานให้เป็นไปแก่หมู่พระฤาษี ชั่วพระราชาเจ็ดพระองค์พระมหาสัตว์เมื่ออยู่ในอรัญประเทศตามสมควร ก็ไปตามยถากรรมของตน.

พระบรมศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแสดงแล้ว ตรัสว่าดูก่อนภิกษุทั้งหลาย แม้ในชาติก่อนพระเทวทัตก็เป็นคนลามก มีบริวารลามกเหมือนกันอย่างนี้ แล้วทรงประชุมชาดกว่า สัตติคุมพสุวโปดก ในครั้งนั้นได้มาเป็นพระเทวทัตนี้ โจรทั้งหลายได้มาเป็นบริษัทบริวารของพระเทวทัตพระราชาได้มาเป็นพระอานนท์ หมู่แห่งฤาษีได้มาเป็นพุทธบริษัท ส่วนปุปผกสุวโปดกได้มาเป็นเราผู้ตถาคต ฉะนี้แล.

จบอรรถกถาสัตติคุมพชาดก

ตอนก่อนหน้าตอนที่ ๒ / ๒

ที่มา: อรรถกถาชาดก ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย ผ่าน E-Tipitaka เล่ม ๖๑ หน้า ๑๓๑–๑๔๓ · เนื้อความเป็นของเจ้าของต้นฉบับ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

วิสตินิบาตชาดก · ๘๗ ข้อ

คาถา

ตัวบทพระไตรปิฎกของชาดกเรื่องนี้ คือคาถา ๘๗ ข้อข้างล่าง เรื่องเล่าข้างบนคืออรรถกถาที่อธิบายคาถาเหล่านี้

หลวงฉบับหลวงมจร.ฉบับมหาจุฬาฯบาลีบาลีอักษรไทยโรมันPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาอรรถกถาบาลีอรรถกถาบาลีอักษรไทยAṭṭhakathāAtthakatha PaliRoman
โหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน

Sattigumbajātakaṃ

migaluddo mahārājāti idaṃ satthā maddakucchismiṃ migadāye viharanto devadattaṃ ārabbha kathesi.

Devadattena hi silāya paviddhāya bhagavato pāde sakhalikāya ghaṭe balavavedanā uppajjiṃsu. Tathāgatassa dassanatthāya bahū bhikkhū sannipatiṃsu. Atha bhagavā parisaṃ sannipatitaṃ disvā bhikkhave idaṃ senāsanaṃ atisambādhaṃ sannipāto mahā bhavissati mañca sivikāya maddakucchiyaṃ nethāti āha. Bhikkhū tathā kariṃsu. Jīvako tathāgatassa pādaṃ phāsukaṃ akāsi. Bhikkhū satthu santike nisinnāva kathaṃ samuṭṭhāpesuṃ āvuso devadatto sayaṃpi pāpo parisāpissa pāpā iti so pāpo pāpaparivārova viharatīti. Satthā kiṃ kathetha bhikkhaveti pucchitvā imāya nāmāti vutte na bhikkhave idāneva pubbepi devadatto pāpova pāpaparivāroyevāti vatvā atītaṃ āhari.

Atīte uttarapañcālanagare pañcālo nāma rājā rajjaṃ karesi. Tadā mahāsatto araññāyatane ekasmiṃ sānupabbate simbalivane ekassa suvarañño putto hutvā nibbatti dve bhātaro ahesuṃ. Tassa pana pabbatassa uparivāte coragāmako ahosi pañcannaṃ corasatānaṃ nivāso adhovāte assamo pañcannaṃ Isisatānaṃ nivāso. Tesaṃ suvapotakānaṃ pakkhanikkhamanakāle vāta- maṇḍalikā udapādi. Tāya pahato eko suvapotako coragāme corānaṃ āvudhantare patito. Tassa tattha patitattā sattigumbo- tvevassa nāmaṃ kariṃsu. Eko assame bālukathale pupphantare patito. Tassa tattha patitattā pupphakotvevassa nāmaṃ kariṃsu. Sattigumbo corānaṃ antare vaḍḍhito. Pupphako isīnaṃ antare vaḍḍhito. Athekadivasaṃ rājā sabbālaṅkārapaṭimaṇḍito rathavaraṃ abhiruhitvā mahantena parivārena migavadhāya nagarato avidūre supupphita- suphalitaramaṇīyaṃ upavanaṃ gantvā yassa passena migo palāto tasseva gīvāti vatvā rathā oruyha paṭicchādetvā dinne koṭṭhake dhanuṃ ādāya aṭṭhāsi. Purisehi migānaṃ uṭṭhāpanatthāya vanagumbesu pothiyamānesu eko eṇimigo uṭṭhāya gamanamaggaṃ olokento raññā ṭhitaṭṭhānasseva vivittaṃ disvā tadabhimukho pakkhanditvā palāyi. Amaccā kassa passena migo palātoti pucchantā rañño passenāti ñatvā raññā saddhiṃ keḷiṃ kariṃsu. Rājā asmimānena tesaṃ keḷiṃ asahanto idāni taṃ migaṃ gaṇhissāmīti rathaṃ abhiruyha sīghaṃ pesehīti sārathiṃ āṇāpetvā migena gatamaggaṃ paṭipajji. Rathaṃ vegena gacchantaṃ parisā anubandhituṃ nāsakkhiṃsu. Rājā sārathidutiyo yāva majjhantikā gantvā migaṃ adisvā nivat- tanto tassa coragāmakassa santike ramaṇīyaṃ kandaraṃ disvā rathā oruyha nahātvā ca pivitvā ca paccuttari. Athassa sārathī Rathato uttarattharaṇaṃ otāretvā sayanaṃpi rukkhacchāyāya paññapesi. So tattha nipajji. Sārathīpi tassa pāde sambāhanto nisīdi. Rājā antarantarā niddāyati ceva pabujjhati ca. Coragāmavāsino corāpi rañño ārakkhaṇatthāya araññameva pavisiṃsu. Coragāmake sattigumbo ceva bhattarandhako patikolumbo nāmeko puriso cāti dveva ohiyiṃsu. Tasmiṃ khaṇe sattigumbo gāmato nikkhamitvā rājānaṃ disvā imaṃ niddāyamānaṃ māretvā ābharaṇāni gahessāmīti cintetvā patikolumbakassa santikaṃ gantvā taṃ kāraṇaṃ ārocesi.

Tamatthaṃ pakāsento satthā pañca gāthā abhāsi

migaluddo mahārājā pañcālānaṃ rathesabho

nikkhanto saha senāya ogaṇo vanamāgato.

Tatthaddasā araññasmiṃ takkārānaṃ kuṭīkataṃ

tassā kuṭiyā nikkhamma suvo luddāni bhāsati.

Sampannabāhano poso yuvā sammaṭṭhakuṇḍalī

sobhati lohituṇhīso divā suriyova bhāsati.

Majjhantike sampatike sutto rājā sasārathi

handassābharaṇaṃ sabbaṃ gaṇhāma sahasā mayaṃ.

Nissivepi rahodāni sutto rājā sasārathi

ādāya vatthaṃ maṇikuṇḍalañca

hantvāna sākhāhi avattharāmāti.

Tattha migaluddoti migaluddo viya migānaṃ gavesanato migaluddoti Vutto. Ogaṇoti gaṇā ohīno parihīno hutvā. Takkārānaṃ kuṭīkatanti so rājā tattha araññe corānaṃ vasanatthāya kataṃ gāmakaṃ addasa. Tassāti tato corakuṭito. Luddāni bhāsatīti patikolumbena saddhiṃ dāruṇāni vacanāni kathesi. Sampannabāhanoti sampannaassabāhano. Lohituṇhīsoti rattena uṇhīsapaṭena samannā- gato. Sampatiketi sampati idāni evarūpe ṭhitamajjhantike kāleti attho. Sahasāti sahasena pasayhākāraṃ katvā gaṇhāmāti vadati. Nissivepi rahodānīti nissivepi idāni raho idaṃ vadati yathā nissive aḍḍharattikasamaye manussā kīḷantā sayanti raho hoti idāni evarūpe ṭhitamajjhantikepi kāle tathevāti. Hantvā- nāti rājānaṃ māretvā vatthābharaṇānissa gahetvā atha naṃ pāde gahetvā kaḍḍhitvā ekamante sākhāhi paṭicchādemāti.

Iti so vegena sakiṃ nikkhamitvā sakiṃ patikolumbassa santikaṃ gacchati. So tassa vacanaṃ sutvā nikkhamitvā olokento rājabhāvaṃ ñatvā bhīto gāthamāha

kinnu ummattarūpova sattigumba pabhāsasi

durāsadā hi rājāno aggi pajjalito yathāti.

Atha naṃ suvo gāthāya ajjhabhāsi

atha tvaṃ patikolumba matto thūlāni gajjasi

mātarā mayha naggāya kiṃ nu tvaṃ vijigucchaseti.

Tattha atha tvanti nanu tvaṃ. Mattoti corānaṃ ucchiṭṭhasuraṃ Labhitvā tāya matto hutvā pubbe mahāgajjitāni tajjasi. Mātarāti corajeṭṭhakassa bhariyaṃ sandhāyāha. Sā kira tadā sākhābhaṅgaṃ nivāsetvā carati. Vijigucchaseti mama mātari naggāya kiṃ nu tvaṃ idāni corakammaṃ jigucchasi kātuṃ na icchasīti.

Rājā pabujjhitvā tassa tena saddhiṃ manussabhāsāya kathentassa vacanaṃ sutvā sappaṭibhayaṃ idaṃ ṭhānanti sārathiṃ uṭṭhāpento gāthamāha

uṭṭhehi samma taramāno rathaṃ yojehi sārathi

sakuṇo me na ruccati aññaṃ gacchāma assamanti.

Sopi sīghaṃ uṭṭhahitvā rathaṃ yojetvā gāthamāha

yutto ratho mahārāja yutto ca balavāhano

adhitiṭṭha mahārāja aññaṃ gacchāma assamanti.

Tattha balavāhanoti balavavāhano mahāthāmaassasampannoti attho. Adhitiṭṭhāti abhiruha.

Abhiruḷhamatteyeva tasmiṃ sindhavā vātavegena pakkhandiṃsu. Sattigumbo rathaṃ gacchantaṃ disvā sambhamappatto dve gāthā abhāsi

konumeva gatā sabbe ye asmiṃ paricārakā

esa gacchati pañcālo mutto tesaṃ adassanā.

Kodaṇḍakāni gaṇhatha sattiyo tomarāni ca

esa gacchati pañcālo mā vo muñcittha jīvitanti.

Tattha konumeti kuhiṃ nu ime. Asminti imasmiṃ assame. Paricārakāti corā. Adassanāti etesaṃ corānaṃ adassanena mutto. Esa gacchatīti etesaṃ hatthato mutto hutvā esa adassanaṃ gacchatīti attho. Kodaṇḍakānīti dhanū. Jīvitanti tumhākaṃ jīvantānaṃ mā muñcittha āvudhahatthā dhāvitvā gaṇhatha nanti.

Evaṃ tassa viravitvā aparāparaṃ vidhāvantasseva rājā isīnaṃ assamaṃ patto. Tasmiṃ khaṇe isayo phalāphalatthāya gatā. Eko pupphakasuvova assamapade hoti. So rājānaṃ disvā paccuggamanaṃ katvā paṭisanthāramakāsi.

Tamatthaṃ pakāsento satthā catasso gāthā abhāsi

athāparo paṭinandittha suvo lohitatuṇḍako

svāgatante mahārāja atho te adurāgataṃ

issarosi anuppatto yaṃ idhatthi pavedaya.

Tiṇḍukāni piyālāni madhuke kāsamāriyo

phalāni khuddakappāni bhuñja rāja varaṃ varaṃ.

Idaṃpi pāniyaṃ sītaṃ ābhataṃ girigabbharā

tato piva mahārāja sace tvaṃ abhikaṅkhasi.

Araññaṃ uñchāya gatā ye asmiṃ paricārakā

sayaṃ uṭṭhāya gaṇhavho hatthā me natthi dātaveti.

Tattha paṭinanditthāti rājānaṃ disvāva tussi. Lohitatuṇḍakoti rattatuṇḍako sobhaggappatto. Madhuketi madhukaphalāni. Kāsamāriyoti evaṃnāmakāni phalāni kāraphalāni vā. Tato pivāti Tato pānīyamāḷakato gahetvā pānīyaṃ piva. Ye asmiṃ paricārakāti mahārāja ye imasmiṃ assame vicaraṇakā isayo te araññaṃ uñchāya gatā. Gaṇhavhoti phalāphalāni gaṇhatha. Dātaveti dātuṃ.

Rājā tassa paṭisanthāre pasīditvā thutiṃ karonto gāthādvayamāha

bhaddako vatāyaṃ pakkhī dijo paramadhammiko

atheso itaro pakkhī suvo luddāni bhāsati.

Etaṃ hanatha bandhatha mā vo muñcittha jīvitaṃ

iccevaṃ vilapantassa sotthī pattosmi assamanti.

Tattha itaroti corakuṭiyaṃ suvako. Iccevanti ahaṃ pana tassa evaṃ vilapantassa imaṃ assamaṃ sotthinā pattoti.

Rañño kathaṃ sutvā pupphako dve gāthā abhāsi

bhātarosmā mahārāja sodariyā ekamātukā

ekarukkhasmiṃ saṃvaḍḍhā nānākhettaṃ gatā ubho.

Sattigumbo ca corānaṃ ahañca isinaṃ idha

asataṃ so sataṃ ahaṃ tena dhammena no vināti.

Tattha bhātarosmāti mahārāja so cāhañca ubho bhātaro homa. Corānanti so corānaṃ santike saṃvaḍḍho ahaṃ isīnaṃ santike. Asataṃ so sataṃ ahanti so asādhūnaṃ dussīlānaṃ santikaṃ upagato ahaṃ sādhūnaṃ sīlavantānaṃ tena dhammena no vināti mahārāja tañca sattigumbaṃ corā coradhammena ceva corakiriyāya ca vinesuṃ maṃ isayo isidhammena isisīlācārena tasmā sopi tena Coradhammena no vinā hoti ahaṃ hi isidhammena no vinā homīti.

Idāni taṃ dhammaṃ vibhajento gāthādvayamāha

yattha vadho ca bandho ca nikatī vañcanāni ca

ālopā sahasākārā tāni so tattha sikkhati.

Idha saccañca dhammo ca ahiṃsā saṃyamo damo

āsanūdakadāyīnaṃ aṅke vaḍḍhosmi bhāratāti.

Tattha nikatīti paṭirūpakena vañcanāni. Vañcanānīti ujukavañcanāneva. Ālopāti divā gāmaghātā. Sahasākārāti gehaṃ pavisitvā maraṇena tajjetvā sāhasikakammakaraṇāni ca. Saccanti sabhāvo. Dhammoti sucaritadhammo. Ahiṃsāti mettāpubbabhāgo. Saṃyamoti sīlasaṃyamo. Damoti indriyadamanaṃ. Āsanūdakadāyīnanti abbhāgatānaṃ janānaṃ āsanañca udakadānañca dānasīlānaṃ. Bhāratāti rājānaṃ ālapati.

Idāni rañño dhammaṃ desento imā gāthā abhāsi

yaṃ yaṃ hi rāja bhajati santaṃ vā yadi vā asaṃ

sīlavantaṃ visīlaṃ vā vasaṃ tasseva gacchati.

Yādisaṃ kurute mittaṃ yādisañcūpasevati

sopi tādisako hoti sahavāso hi tādiso.

Sevamāno sevamānaṃ samphuṭṭho samphusaṃ paraṃ

saro duṭṭho kalāpaṃva alittamupalimpati.

Upalimpabhayā dhīro neva pāpasakhā siyā

Pūtimacchaṃ kusaggena yo naro upanayhati

kusāpi pūtī vāyanti evaṃ bālūpasevanā.

Tagarañca palāsena yo naro upanayhati

pattāpi surabhī vāyanti evaṃ dhīrūpasevanā.

Tasmā pattapūṭasseva ñatvā sampākamattano

asantenūpaseveyya sante seveyya paṇḍito

asanto nirayaṃ nenti santo pāpenti suggatinti.

Tattha santaṃ vā yadi vā asanti sappurisaṃ vā asappurisaṃ vā. Sevamāno sevamānanti sevamāno ācariyo sevamānaṃ antevāsikaṃ. Samphuṭṭhoti antevāsinā samphuṭṭho ācariyo. Samphusaṃ paranti paraṃ ācariyaṃ phusanto antevāsī. Alittanti taṃ antevāsikaṃ pāpadhammena alittaṃ so ācariyo visaduṭṭho saro sesaṃ sarakalāpaṃ viya limpati. Evaṃ bālūpasevanāti bālūpasevī hi pūtimacchaṃ upanayhanakusaggaṃ viya hoti pāpakammaṃ akarontopi avaṇṇaṃ akittiṃ labhati. Dhīrūpasevanāti dhīrūpasevī puggalo tagarādigandhajātipaliveṭhanapattaṃ viya hoti paṇḍito bhavituṃ asakkontopi kalyāṇamittasevīti guṇakittiṃ labhati. Pattapūṭassevāti duggandhasugandhapaliveṭhanapaṇṇasseva. Sampākamattanoti kalyāṇamittasaṃsaggavasena attano paripākaṃ paripākañāṇabhāvaṃ ñatvāti attho. Pāpenti suggatinti santo sammādiṭṭhikā attānaṃ nissite satte saggameva pāpentīti desanaṃ yathānusandhimeva pāpesi.

Rājā tassa dhammakathāya pasīdati. Isigaṇopi āgato. Rājā isayo vanditvā bhante maṃ anukampamānā mama vasanaṭṭhāne vasathāti vatvā tesaṃ paṭiññaṃ gahetvā nagaraṃ gantvā suvānaṃ abhayaṃ adāsi. Isayopi tattha agamaṃsu. Rājā isigaṇaṃ uyyāne vasāpento yāvajīvaṃ upaṭṭhahitvā saggapūraṃ pūresi. Athassa puttopi chattaṃ ussāpetvā isigaṇaṃ paṭijaggiyeva. Tasmiṃ kulaparivatte satta rājāno isigaṇassa dānaṃ pavattayiṃsu. Mahāsatto araññeyeva vasanto yathākammaṃ gato.

Satthā imaṃ dhammadesanaṃ āharitvā evaṃ bhikkhave pubbepi devadatto pāpo pāpaparivāroyevāti vatvā jātakaṃ samodhānesi tadā sattigumbo devadatto ahosi corā devadattaparisā rājā ānando isigaṇā buddhaparisā pupphakasuvo pana ahamevāti.

Sattigumbajātakaṃ niṭṭhitaṃ.

Sattamaṃ.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๔๑

ดูหัวข้อนี้ในพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗

ดูเล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ บนชั้นหนังสือ

ชาดกก่อนหน้า๕๐๒. หังสชาดกชาดกถัดไป๕๐๔. ภัลลาติยชาดก