คลังชาดก

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๒๕ · บรรทัด ๖๗๖๕

ว่าด้วยมนต์เสื่อมเพราะลบหลู่ครูอาจารย์

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๓๘ · บรรทัด ๖๘๐๙

ว่าด้วยการผูกเวรของหมีและไม้ตะคร้อ

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๕๑ · บรรทัด ๖๘๔๐

ว่าด้วยรักกันอยู่ไกลก็เหมือนอยู่ใกล้

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๖๔ · บรรทัด ๖๘๘๑

ว่าด้วยพิษเหวเปือกตมและอสรพิษ

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๗๗ · บรรทัด ๖๙๑๘

ว่าด้วยการบอกความทุกข์แก่ผู้ที่ควรบอก

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๗๙๐ · บรรทัด ๖๙๕๖

ว่าด้วยการพยากรณ์ที่อันเป็นชัยภูมิ

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๘๐๖ · บรรทัด ๗๐๐๓

ว่าด้วยอกิตติดาบสขอพรท้าวสักกะ

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๘๒๖ · บรรทัด ๗๐๖๓

ว่าด้วยการพูดดีเป็นศรีแก่ตัว

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๘๓๙ · บรรทัด ๗๑๐๘

ว่าด้วยน้ำใจของพญาเนื้อรุรุ

เตรสนิบาต · เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๑๘๕๔ · บรรทัด ๗๑๕๗

ว่าด้วยละมั่งทำคุณแก่พระราชา