๙. พหุเวทนิยสูตร
เล่มที่ ๑๓ · ข้อ ๙๗ · บรรทัด ๑๗๒๖
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. พหุเวทนียสุตฺตวณฺณนา
เอวมฺเม สุตนฺติ พหุเวทนียสุตฺตํ. ตตฺถ ปญฺจกงฺโค ถปตีติ ปญฺจกงฺโคติ ตสฺส นามํ. วาสิผรสุนิขาทนทณฺฑมุคฺครกาฬสุตฺตนาฬิสงฺขาเตหิ วา องฺเคหิ สมนฺนาคตตฺตา โส ปญฺจกงฺโคติ ปญฺญาโต. ถปตีติ วฑฺฒกีเชฏฺฐโก. อุทายีติ ปณฺฑิตอุทายิตฺเถโร.
ปริยายนฺติ การณํ. เทฺวปานนฺทาติ เทฺวปิ อานนฺท. ปริยาเยนาติ การเณน. เอตฺถ จ กายิกเจตสิกวเสน เทฺว เวทิตพฺพา. สุขาทิวเสน ติสฺโส, อินฺทฺริยวเสน สุขินฺทฺริยาทิกา ปญฺจ, ทฺวารวเสน จกฺขุสมฺผสฺสชาทิกา ฉ, อุปวิจารวเสน "จกฺขุนา รูปํ ทิสฺวา โสมนสฺสฏฺฐานิยํ รูปํ อุปวิจรตี"ติอาทิกา อฏฺฐารส, ฉ เคหสฺสิตานิ โสมนสฺสานิ, ฉ เนกฺขมฺมสฺสิตานิ โสมนสฺสานิ, ฉ เนกฺขมฺมสฺสิตานิ ฉ เคหสฺสิตานิ โทมนสฺสานิ ฉ เคหสฺสิตา อุเปกฺขา ฉ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ เนกฺขมฺมสฺสิตาติ เอวํ ฉตฺตึส, ตา อตีเต ฉตฺตึส, อนาคเต ฉตฺตึส, ปจฺจุปฺปนฺเน ฉตฺตึสาติ เอวํ อฏฺฐสตเวทนา เวทิตพฺพา. ๑-
ปญฺจ โข อิเม อานนฺท กามคุณาติ อยํ ปาฏิเยกฺโก อนุสนฺธิ. น เกวลํ หิ เทฺว อาทึ กตฺวา เวทนา ภควตา ปญฺญตฺตา, ปริยาเยน เอกาปิ เวทนา กถิตา. ตํ ทสฺเสนฺโต ปญฺจกงฺคสฺส ถปติโน วาทํ อุปตฺถมฺเภตุํ อิมํ เทสนํ อารภิ.
อภิกฺกนฺตตรนฺติ สุนฺทรตรํ. ปณีตตรนฺติ อนุกปฺปตรํ. ๒- เอตฺเถว ๓- จตุตฺถชฺฌานโต ปฏฺฐาย อทุกฺขมสุขาเวทนา, สาปิ สนฺตฏฺเฐน ปณีตฏฺเฐน จ จ สุขนฺติ วุตฺตา. ฉ เคหสฺสิตานิ สุขนฺติ วุตฺตานิ. นิโรโธ อเวทยิตสุขวเสน สุขํ นาม ชาโต. ปญฺจกามคุณวเสน หิ อฏฺฐสมาปตฺติวเสน จ อุปฺปนฺนํ เวทยิตสุขํ นาม. นิโรโธ อเวทยิตสุขํ นาม. อิติ เวทยิตสุขํ วา โหตุ อเวทยิตสุขํ วา, ตํ นิทฺทุกฺขภาวสงฺขาเตน สุขฏฺเฐน เอกสุขเมว ๔- ชาตํ.
ยตฺถ ยตฺถาติ ยสฺมึ ยสฺมึ ฐาเน. สุขํ อุปลพฺภตีติ เวทยิตสุขํ วา อเวทยิตสุขํ วา อุปลพฺภตีติ. ตํ ตํ ตถาคโต สุขสฺมึ ปญฺญเปตีติ ตํ สพฺพํ ตถาคโต นิทฺทุกฺขภาวํ สุขสฺมึเยว ปญฺญเปตีติ. อิธ ภควา นิโรธสมาปตฺตึ สีสํ กตฺวา เนยฺยปุคฺคลวเสน อรหตฺตนิกูเฏเนว เทสนํ นิฏฺฐาเปสีติ.
ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย
พหุเวทนียสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
นวมํ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อฏฺฐเวทนาสตํ เวทิตพฺพํ ๒ ฉ.ม. อตปฺปกตรํ
@๓ ฉ.ม. เอตฺถ จ ๔ ฉ.ม. เอกนฺตสุขเมว
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด