๑๐. เวขณสสุตฺตวณฺณนา

[๒๗๘] เอวมฺเม สุตนฺติ เวขณสสุตฺตํ. ตตฺถ เวขณโสติ อยํ กิร สกุลุทายิสฺส อาจริโย. โส "สกุลุทายิปริพฺพาชโก ปรมวณฺณปเญฺห ปราชิโต"ติ สุตฺวา "มยา โส สาธุกํ อุคฺคณฺหาปิโต, เตนาปิ สาธุกํ อุคฺคหิตํ, กถํ นุ โข ปราชิโต, หนฺทาหํ สยํ คนฺตฺวา สมณํ โคตมํ ปรมวณฺณปญฺหํ ปุจฺฉิตฺวา ปริชานิสฺสามี"ติ ๒- ราชคหโต ปญฺจจตฺตาฬีสโยชนํ สาวตฺถึ คนฺตฺวา เยน ภควา, เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมิตฺวา ปน ฐิตโกว ภควโต สนฺติเก อุทานํ อุทาเนสิ. ตตฺถ ปุริมสทิสํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.

[๒๘๐] ปญฺจ โข อิเมติ กสฺมา อารภิ? อาคาริโยปิ เอกจฺโจ กามครุโก กามาธิมุตฺโต โหติ, เอกจฺโจ เนกฺขมฺมครุโก เนกฺขมฺมาธิมุตฺโต โหติ. ปพฺพชิโตปิ จ เอกจฺโจ กามครุโก กามาธิมุตฺโต โหติ, เอกจฺโจ เนกฺขมฺมครุโก เนกฺขมฺมาธิมุตฺโต โหติ. อยํ ปน กามครุโก กามาธิมุตฺโต โหติ. โส อิมาย