๔. โฆฏมุขสุตฺตวณฺณนา

[๔๑๒] เอวมฺเม สุตนฺติ โฆฏมุขสุตฺตํ. ตตฺถ เขมิยมฺพวเนติ เอวํนามเก อมฺพวเน. ธมฺมิโก ปริพฺพโชติ ๑- ธมฺมิกา ปพฺพชฺชา. อทสฺสนาติ ตุมฺหาทิสานํ วา ปณฺฑิตานํ อทสฺสเนน. โย วา ปเนตฺถ ธมฺโมติ โย วา ปน เอตฺถ ธมฺโม สภาโวเยว, ตสฺเสว อทสฺสเนน. อิมินา "อมฺหากํ กถา อปฺปมาณํ, ธมฺโมว ปมาณนฺ"ติ ทสฺเสติ. ตโต เถโร "นวอุโปสถาคาเร ๒- วิย พหุนา กมฺเมน อิธ ภวิตพฺพนฺ"ติ จินฺเตตฺวา จงฺกมา โอรุยฺห ปณฺณสาลํ ปวิสิตฺวา นิสีทิ. ตํ ทสฺเสตุํ เอวํ วุตฺเตติอาทิ วุตฺตํ.

[๔๑๓] จตฺตาโรเม พฺราหฺมณาติ เถรสฺส กิร เอตทโหสิ "อยํ พฺราหฺมโณ `ธมฺมิกํ ปพฺพชฺชํ อุปคโต สมโณ วา พฺราหฺมโณ วา นตฺถี'ติ วทติ. อิมสฺส จตฺตาโร ปุคฺคเล เทฺว จ ปริสา ทสฺเสตฺวา `จตุตฺถํ ปุคฺคลํ กตราย ปริสาย พหุลํ ปสฺสสี'ติ ปุจฺฉิสฺสามิ, ชานมาโน `อนาคาริยปริสายนฺ'ติ วกฺขติ. เอวเมตํ สกมุเขเนว `ธมฺมิโก ปริพฺพโช อตฺถี'ติ วทาเปสฺสามี"ติ อิมํ เทสนํ อารภิ.

[๔๑๔] ตตฺถ สารตฺตรตฺตาติ สุฏฺฐุ รตฺตรตฺตา. สานุคหา วาจา ภาสิตาติ สการณา วาจา ภาสิตา. วุตฺตํ เหตํ มยา "อมฺหากํ กถา อปฺปมาณํ, ธมฺโมว ปมาณนฺ"ติ.