[322] Āsanena vā nimanteyyāmāti nisinnāsanaṃ pappoṭhetvā idha nisīdāti vadeyyāma. Abhinimanteyyāma vā nanti abhiharitvā taṃ nimanteyyāma. Tattha duvidho abhihāro vācāya ceva kāyena ca. "tumhākaṃ icchiticchitakkhaṇe tvaṃ cīvarādīhi vadeyyāsi yenattho"ti vadanto hi vācāya abhiharitvā nimanteti nāma. Cīvarādivekallaṃ sallakkhetvā "idaṃ gaṇhathā"ti tāni dento pana kāyena abhiharitvā nimanteti nāma. Tadubhayaṃpi sandhāya "abhinimanteyyāma vā nan"ti āha. Rakkhāvaraṇaguttinti rakkhāsaṅkhātañceva āvaraṇasaṅkhātañca guttiṃ. Yā panesā na āvudhahatthe purise ṭhapentena dhammikā nāma saṃvidahitā hoti. Yathā pana avelāya kaṭṭhahārikapaṇṇahārikādayo vihāraṃ na pavisanti, migaluddakādayo vihārasīmāya mige vā macche vā na gaṇhanti, evaṃ saṃvidahantena dhammikā nāma saṃvidahitā hoti. Taṃ sandhāyāha "dhammikan"ti.

Evaṃ santeti evaṃ catunnaṃpi vaṇṇānaṃ pabbajitānaṃ pabbajitasakkārena same samāne. Sesaṃ sabbattha uttānamevāti.

Papañcasūdaniyā majjhimanikāyaṭṭhakathāya

madhurasuttavaṇṇanā niṭṭhitā.