๖. ภูมิชสูตร
เล่มที่ ๑๔ · ข้อ ๔๐๕ · บรรทัด ๕๖๐๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๖. ภูมิชสุตฺตวณฺณนา
[๒๒๓]
เอวมฺเม สุตนฺติ ภูมิชสุตฺตํ. ตตฺถ ภูมิโชติ อยํ เถโร ชยเสนราชกุมารสฺส มาตุโล. อาสญฺจ อนาสญฺจาติ กาเลน อาสํ กาเลน อนาสํ. สเกเนว ถาลิปาเกนาติ ปกติปวตฺตาย ภิกฺขาย ๒- อตฺตโน นิฏฺฐิตภตฺตโตปิ ภตฺเตน ปริวิสิ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.
ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย
ภูมิชสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ทินฺทิโม ๒ ม. ปกติปวตฺตา สิกฺขา ปวตฺตา จ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด