๘. นครวินเทยยสูตร

๘. นครวินฺเทยฺยสุตฺตวณฺณนา

เอวมฺเม สุตนฺติ นครวินฺเทยฺยสุตฺตํ. ๔- ตตฺถ สมวิสมํ จรนฺตีติ กาเลน สมํ จรนฺติ, กาเลน วิสมํ. สมจริยมฺปิ เหตนฺติ สมจริยมฺปิ หิ เอตํ.

เก อาการาติ กานิ การณานิ. เก อนฺวยาติ กา อนุพุทฺธิโย. นตฺถิ โข ปน ตตฺถาติ กสฺมา อาห, นนุ อรญฺเญ หริตติณจมฺปกวนาทิวเสน อติมนุญฺญา รูปาทโย ปญฺจกามคุณา อตฺถีติ. โน นตฺถิ, น ปเนตํ วนสณฺเฑน กถิตํ, อิตฺถิรูปาทีนิ ปน สนฺธาเยตํ กถิตํ. ตานิ หิ ปุริสสฺส จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐนฺติ. ยถาห "นาหํ ภิกฺขเว อญฺญํ เอกรูปมฺปิ สมนุปสฺสามิ, ยํ เอวํ ปุริสสฺส จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐติ, ยถยิทํ ภิกฺขเว

@เชิงอรรถ: ๑ ที. มหา. ๑๐/๒๑๔/๑๓๒ ๒ ม. ยุคนทฺธาติ ๓ ม. นครวินฺทิยสุตฺตํ อิตฺถิรูปํ. อิตฺถิรูปํ ภิกฺขเว ปุริสสฺส จิตฺตํ ปริยาทาย ติฏฺฐตี"ติ ๑- วิตฺถาเรตพฺพํ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

ปปญฺจสูทนิยา มชฺฌิมนิกายฏฺฐกถาย

นครวินฺเทยฺยสุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.