เปมนียาติ ตาต ราชา เต ปสนฺโน มงฺคลหตฺถิฏฺฐาเนว ฐเปสฺสติ, ราชารหานิ โภชนาทีนิ ลภิสฺสสีติ เอวรูปี นาเคหิ ปิยาปิตพฺพกถา. สุสฺสูสตีติ ตํ เปมนียกถํ โสตุกาโม โหติ. ติณฆาโสทกนฺติ ติณฆาสญฺเจว อุทกญฺจ. ติณฆาสนฺติ ฆาสิตพฺพํ ติณํ, ขาทิตพฺพนฺติ อตฺโถ.

ปณฺฑโวติ ฑิณฺฑิโม. ๑- สพฺพวงฺกโทสนิหิตนินฺนีตกสาโวติ นิหิตสพฺพวงฺกโทโส เจว อปนีตกสาโว จ. องฺคนฺเตว สงฺขํ คจฺฉตีติ องฺคสโม โหติ.

[๒๑๙] เคหสิตสีลานนฺติ ปญฺจกามคุณนิสฺสิตสีลานํ. ญายสฺสาติ อฏฺฐงฺคิกมคฺคสฺส.

[๒๒๒] อทนฺตมรณํ มหลฺลโก รญฺโญ นาโค กาลกโตติ รญฺโญ มหลฺลโก นาโค อทนฺตมรณํ มโต กาลกโต โหติ อทนฺตมรณํ กาลํกิริยํ นาม กรียตีติ อยเมตฺถ อตฺโถ. เอส นโย สพฺพตฺถ. เสสํ สพฺพตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

เล่มที่ ๑๔ มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์๒๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ทันตภูมิสูตร”