บทว่า มหลฺลิกา ได้แก่ แก่เฒ่าโดยชาติ.

บทว่า อทฺธคตา ได้แก่ ล่วงกาลไกล คือกาลนาน.

บทว่า วโยอนุปฺปตฺตา ได้แก่ ถึงปัจฉิมวัย.

บทว่า ปิย มนาปา ความว่า ได้ยินว่า เมื่อพระชนนีของพระราชาทิวงคตแล้ว พระราชาก็ทรงสถาปนาพระอัยยิกาไว้ในตำแหน่งพระชนนี แล้วทรงทะนุบำรุง ด้วยเหตุนั้น ท้าวเธอจึงทรงมีความรักแรงกล้าในพระอัยยิกา เพราะฉะนั้น จึงตรัสอย่างนี้.