บทว่า อุปสงฺกมิ ความว่า มารคิดว่า พระภิกษุสมิทธินี้ก็เป็นเช่นเดียวกับภิกษุที่นั่งถือกัมมัฏฐานที่น่าเลื่อมใสตราบใด ยังถือเอาพระอรหัตไม่ได้ตราบนั้น จำเราจักทำอันตรายแก่เธอดังนี้ แล้วจึงเข้าไปหา.

บทว่า คจฺฉ ตฺวํ ความว่า พระศาสดาทรงตรวจดูทั่วชมพูทวีป ทรงพบว่า กัมมัฏฐานจักเป็นสัปปายะสำหรับภิกษุนั้น ในที่นั้นนั่นแล เพราะฉะนั้น จึงตรัสอย่างนี้.

บทว่า สติ ปญฺญา จ เม พุทฺธา ความว่า เรารู้สติและปัญญาของเรา.

บทว่า กามํ กรสฺสุ รูปานิ ได้แก่ ท่านจะทำรูปที่น่ากลัวแม้มากมาย.