๓. อสุรินฺทกสุตฺตวณฺณนา

[๑๘๙] ตติเย อสุรินฺทกภารทฺวาโชติ อกฺโกสกภารทฺวาชสฺส กนิฏฺโฐ. กุปิโตติ เตเนว การเณน กุทฺโธ. ชยญฺเจวสฺส ตํ โหตีติ อสฺเสว ตํ ชยํ โหติ, โส ชโย โหตีติ อตฺโถ. กตมสฺสาติ? ยา ติติกฺขา วิชานโต, สา ๑- อธิวาสนาย คุณํ วิชานนฺตสฺส ติติกฺขา อธิวาสนา, อยํ ตสฺส วิชานโตว ชโย. พาโล ปน ผรุสํ ภณนฺโต "มยฺหํ ชโย"ติ เกวลํ ชยํ มญฺญติ. ตติยํ.