๓. อสุรินทกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๖๓๕ · บรรทัด ๕๒๔๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. อสุรินฺทกสุตฺตวณฺณนา
[๑๘๙]
ตติเย อสุรินฺทกภารทฺวาโชติ อกฺโกสกภารทฺวาชสฺส กนิฏฺโฐ. กุปิโตติ เตเนว การเณน กุทฺโธ. ชยญฺเจวสฺส ตํ โหตีติ อสฺเสว ตํ ชยํ โหติ, โส ชโย โหตีติ อตฺโถ. กตมสฺสาติ? ยา ติติกฺขา วิชานโต, สา ๑- อธิวาสนาย คุณํ วิชานนฺตสฺส ติติกฺขา อธิวาสนา, อยํ ตสฺส วิชานโตว ชโย. พาโล ปน ผรุสํ ภณนฺโต "มยฺหํ ชโย"ติ เกวลํ ชยํ มญฺญติ. ตติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด