๒. อรติสูตร

๒. อรตีสุตฺตวณฺณนา

[๒๑๐] ทุติเย นิกฺขมตีติ วิหารา นิกฺขมติ. อปรชฺชุ วา กาเลติ ทุติยทิวเส วา ภิกฺขาจารกาเล วา. ๓- วิหารครุโก กิเรส เถโร. อรติญฺจ รติญฺจาติ สาสเน อรตึ กามคุเณสุ จ รตึ. สพฺพโส เคหสิตญฺจ วิตกฺกนฺติ ปญฺจกามคุเณ เคหนิสฺสิตํ ปาปวิตกฺกํ จ สพฺพากาเรน ปหาย. วนถนฺติ กิเลสมหาวนํ. กุหิญฺจีติ กิสฺมิญฺจิ อารมฺมเณ. นิพฺพนโถติ นิกฺกิเลสวโน. อนโตติ ๔- ตณฺหารติรหิโต.

ปฐวิญฺจ เวหาสนฺติ ปฐวิฏฺฐกญฺจ ๕- อิตฺถีปุริสวตฺถาลงฺการาทิวณฺณํ, เวหาสฏฺฐกญฺจ จนฺทิมสุริโยภาสาทิ. ๖- รูปคตนฺติ รูปเมว. ชคโตคธนฺติ ชคติยา โอคธํ, อนฺโตปฐวิยํ นาคภวนํ คตนฺติ อตฺโถ. ปริชียตีติ ปริชีรติ. สพฺพมนิจฺจนฺติ สพฺพนฺตํ อนิจฺจํ. อยํ เถรสฺส มหาวิปสฺสนาติ วทนฺติ. เอวํ สเมจฺจาติ ๗- เอวํ สมาคนฺตฺวา. จรนฺติ มุตตฺตาติ วิญฺญาตตฺตภาวา วิหรนฺติ.

อุปธีสูติ ขนฺธกิเลสาภิสงฺขาเรสุ. คธิตาติ คิทฺธา. ทิฏฺฐสุเตติ จกฺขุนา ทิฏฺเฐ รูเป, โสเตน สุเต สทฺเท. ปฏิเฆ จ มุเต จาติ เอตฺถ ปฏิฆปเทน

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๕๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อรติสูตร”