๒. อรติสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๗๓๐ · บรรทัด ๖๐๒๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. อรตีสุตฺตวณฺณนา
ทุติเย นิกฺขมตีติ วิหารา นิกฺขมติ. อปรชฺชุ วา กาเลติ ทุติยทิวเส วา ภิกฺขาจารกาเล วา. ๓- วิหารครุโก กิเรส เถโร. อรติญฺจ รติญฺจาติ สาสเน อรตึ กามคุเณสุ จ รตึ. สพฺพโส เคหสิตญฺจ วิตกฺกนฺติ ปญฺจกามคุเณ เคหนิสฺสิตํ ปาปวิตกฺกํ จ สพฺพากาเรน ปหาย. วนถนฺติ กิเลสมหาวนํ. กุหิญฺจีติ กิสฺมิญฺจิ อารมฺมเณ. นิพฺพนโถติ นิกฺกิเลสวโน. อนโตติ ๔- ตณฺหารติรหิโต.
ปฐวิญฺจ เวหาสนฺติ ปฐวิฏฺฐกญฺจ ๕- อิตฺถีปุริสวตฺถาลงฺการาทิวณฺณํ, เวหาสฏฺฐกญฺจ จนฺทิมสุริโยภาสาทิ. ๖- รูปคตนฺติ รูปเมว. ชคโตคธนฺติ ชคติยา โอคธํ, อนฺโตปฐวิยํ นาคภวนํ คตนฺติ อตฺโถ. ปริชียตีติ ปริชีรติ. สพฺพมนิจฺจนฺติ สพฺพนฺตํ อนิจฺจํ. อยํ เถรสฺส มหาวิปสฺสนาติ วทนฺติ. เอวํ สเมจฺจาติ ๗- เอวํ สมาคนฺตฺวา. จรนฺติ มุตตฺตาติ วิญฺญาตตฺตภาวา วิหรนฺติ.
อุปธีสูติ ขนฺธกิเลสาภิสงฺขาเรสุ. คธิตาติ คิทฺธา. ทิฏฺฐสุเตติ จกฺขุนา ทิฏฺเฐ รูเป, โสเตน สุเต สทฺเท. ปฏิเฆ จ มุเต จาติ เอตฺถ ปฏิฆปเทน
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปหริตฺวา ๒ สี., ม., อิ. นิพฺพานาธิคเม ๓ ฉ.ม. วา- สทฺโท น ทิสสติ
@๔ ฉ.ม. อรโตติ, อิ. อรโณ... ๕ ฉ.ม. ปถวิฏฺฐิตญฺจ, อิ. ปฐวิปติฏฺฐิตญฺจ
@๖ ฉ.ม. จนฺทสูริโยภาสาทิ, อิ. จนฺทสุริโยภาสาทิ ๗ ฉ.ม. เอวํ สมจฺจาติ คนฺธรสา คหิตา, มุตปเทน โผฏฺฐพฺพารมฺมณํ. โย เอตฺถ น ลิมฺปตีติ โย เอเตสุ ปญฺจกามคุเณสุ ตณฺหาทิฏฺฐิเลเปหิ ๑- น ลิมฺปติ.
อถ สฏฺฐิสิตา ๒- สวิตกฺกา, ปุถู ชนตาย อธมฺมา นิวิฏฺฐาติ อถ ฉอารมฺมณนิสฺสิตา ปุถู อธมฺมวิตกฺกา ชนตาย นิวิฏฺฐาติ อตฺโถ. น จ วคฺคคตสฺส กุหิญฺจีติ เตสํ วเสน น กตฺถจิ กิเลสวคฺคโต ภเวยฺย. โน ปน ทุฏฺฐุลฺลภาณีติ ทุฏฺฐุลฺลํ วาจํ ภาณีปิ ๓- น สิยา. ส ภิกฺขูติ โส เอวํ จิตฺโต ๔- ภิกฺขุ นาม โหติ.
ทพฺโพติ ทพฺพชาติโก ปณฺฑิโต. จิรรตฺตสมาหิโตติ ทีฆรตฺตํ สมาหิตจิตฺโต. นิปโกติ เนปกฺเกน สมนฺนาคโต ปริณตปญฺโญ. อปิหาลูติ นิตฺตโณฺห. สนฺตํ ปทนฺติ นิพฺพานํ. อชฺฌคมา มุนีติ อธิคโต มุนิ. ปฏิจฺจ ปรินิพฺพุโต กงฺขติ กาลนฺติ นิพฺพานํ ปฏิจฺจ กิเลสปรินิพฺพาเนน ปรินิพฺพุโต ปรินิพฺพานกาลํ อาคเมติ. ทุติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด