๙. มจฺฉริสุตฺตวณฺณนา

[๔๙] นวเม มจฺฉริโนติ มจฺเฉเรน สมนฺนาคตา. เอกจฺโจ หิ อตฺตโน วสนฏฺฐาเน ภิกฺขู ๓- หตฺถํ ปสาเรตฺวาปิ น วนฺทติ, อญฺญตฺถ คโต วิหารํ ปวิสิตฺวา สกฺกจฺจํ วนฺทิตฺวา มธุรปฏิสนฺถารํ กโรติ "ภนฺเต อมฺหากํ วสนฏฺฐานํ นาคจฺฉถ, สมฺปนฺโน ปเทโส, ปฏิพลา มยํ อยฺยานํ ยาคุภตฺตาทีหิ อุปฏฺฐานํ กาตุนฺ"ติ. ภิกฺขุ ๔- "สทฺโธ อยํ อุปาสโก"ติ ยาคุภตฺตาทีหิ สงฺคณฺหติ. ๕- อเถโก เถโร ตสฺส คามํ ๖- ปิณฺฑาย จรติ. โส ตํ ทิสฺวา อญฺเญน วา คจฺฉติ, ฆรํ วา ปวิสติ. สเจปิ สมฺมุขีภาวํ อาคจฺฉติ, หตฺเถน วนฺทิตฺวา "อยฺยสฺส ภิกฺขํ เทถ, อหํ เอเกน กมฺเมน คจฺฉามี"ติ ปกฺกมติ. เถโร สกลคามํ จริตฺวา ตุจฺฉปตฺโตว นิกฺขมติ. อิทํ ตาว มุทุมจฺฉริยํ นาม, เยน ๗- อทายโกปิ ทายโก วิย ปญฺญายติ. อิธ ปน ถทฺธมจฺฉริยํ อธิปฺเปตํ, เยน สมนฺนาคโต ภิกฺขูสุ ปิณฺฑาย ปวิฏฺเฐสุ "เถรา ฐิตา"ติ วุตฺเต "กึ มยฺหํ ๘- ปาทา รุชฺชนฺตี"ติอาทีนิ

@๔ ฉ.ม. ภิกฺขู ๕ ฉ.ม. สงฺคณฺหนฺติ, อิ. สงฺคณฺหาตีติ