๖. ชราวคฺค

๑. ชราสุตฺตวณฺณนา

[๕๑] ชราวคฺคสฺส ปฐเม สาธูติ ลทฺธกํ ภทฺทกํ. สีลํ ยาว ชราติ อิมินา อิทํ ทสฺเสติ:- ยถา มุตฺตามณิรตนวตฺถาทีนิ ๒- อาภรณานิ ตรุณกาเลเยว โสภนฺติ, ชราชิณฺณกาเล ตานิ ธาเรนฺโต "อยํ อชฺชาปิ พาลภาวํ ปตฺเถติ, อุมฺมตฺตโก มญฺเญ"ติ วตฺตพฺพตํ อาปชฺชติ, น เอวํ สีลํ. สีลํ หิ นิจฺจกาลํ โสภติ. พาลกาเลปิ หิ สีลํ รกฺขนฺติ ๓- "กึ อิมสฺส สีเลนา"ติ วตฺตาโร นตฺถิ, มชฺฌิมกาเลปิ มหลฺลกกาเลปีติ.

สทฺธา สาธุ ปติฏฺฐิตาติ หตฺถอาฬวกจิตฺตคหปติอาทีนํ วิย มคฺเคน อาคตา ปติฏฺฐิตสทฺธา นาม สาธุ. ปญฺญา นรานํ รตนนฺติ เอตฺถ จิตฺตีกตฏฺฐาทีหิ รตนํ เวทิตพฺพํ. วุตฺตํ เหตํ:-