๑. ชราสูตร

๖. ชราวคฺค

๑. ชราสุตฺตวณฺณนา

ชราวคฺคสฺส ปฐเม สาธูติ ลทฺธกํ ภทฺทกํ. สีลํ ยาว ชราติ อิมินา อิทํ ทสฺเสติ:- ยถา มุตฺตามณิรตนวตฺถาทีนิ ๒- อาภรณานิ ตรุณกาเลเยว โสภนฺติ, ชราชิณฺณกาเล ตานิ ธาเรนฺโต "อยํ อชฺชาปิ พาลภาวํ ปตฺเถติ, อุมฺมตฺตโก มญฺเญ"ติ วตฺตพฺพตํ อาปชฺชติ, น เอวํ สีลํ. สีลํ หิ นิจฺจกาลํ โสภติ. พาลกาเลปิ หิ สีลํ รกฺขนฺติ ๓- "กึ อิมสฺส สีเลนา"ติ วตฺตาโร นตฺถิ, มชฺฌิมกาเลปิ มหลฺลกกาเลปีติ.

สทฺธา สาธุ ปติฏฺฐิตาติ หตฺถอาฬวกจิตฺตคหปติอาทีนํ วิย มคฺเคน อาคตา ปติฏฺฐิตสทฺธา นาม สาธุ. ปญฺญา นรานํ รตนนฺติ เอตฺถ จิตฺตีกตฏฺฐาทีหิ รตนํ เวทิตพฺพํ. วุตฺตํ เหตํ:-

"ยทิ จิตฺตีกตนฺติ รตนํ, นนุ ภควา จิตฺตีกโต ปุริสสีโห, เยปิ ๔-

โลเก จิตฺตีกตา, เตสํ จิตฺตีกโต ภควา. ยทิ รติกรนฺติ ๕- รตนํ, นนุ

ภควา รติกโร ปุริสสีโห, ตสฺส วจเนน จรนฺตา ฌานรติสุเขน

รติสุเขน ๖- อภิรมนฺติ. ยทิ อตุลฺยนฺติ รตนํ, นนุ ภควา อตุลฺโย ๗-

ปุริสสีโห. น หิ สกฺกา ตุเลตุํ คุเณหิ คุณปารมิคโต. ยทิ ทุลฺลภนฺติ

รตนํ, นนุ ภควา ทุลฺลโภ ปุริสสีโห. ยทิ อโนมสตฺตปริโภคนฺติ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. กุสลํ อนวชฺชํ ๒ ฉ.ม., อิ. มุตฺตามณิรตฺตวตฺถาทีนิ

@๓ ฉ.ม., อิ. รกฺขนฺตํ ๔ ฉ.ม., อิ.เย จ ๕ สี. รติกตนฺติ

@๖ ฉ.ม., อิ. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ ๗ ฉ.ม. อตุโล

รตนํ, นนุ ภควา อโนโม สีเลน สมาธินา ปญฺญาย วิมุตฺติยา

วิมุตฺติญาณทสฺสเนนา"ติ.

อิธ ปน ทุลฺลภปาตุภาวฏฺเฐน ปญฺญา "รตนนฺ"ติ วุตฺตํ. ปุญฺญนฺติ ปุญฺญเจตนา, สา หิ อรูปตฺตา ปริหริตุํ น สกฺกาติ. ปฐมํ.