@๔ ฉ.ม., อิ. การเณหิ ๕ ม. ตมฺปิ ๖ ฉ.ม., อิ. อภิรูหนรถา

@๗ ฉ.ม., อิ........จิตฺติตา ๘ ฉ.ม., อิ. ชีรนฺเตสุ มํสโลหิตาทิมเย สรีเร กึ วตฺตพฺพํ, สรีรํ ๑- ชรํ อุเปติเยวาติ อตฺโถ. สนฺโต หเว สพฺภิ ปเวทยนฺตีติ สนฺโต สพฺภิ ๒- สทฺธึ สตํ ธมฺโม น ชรํ อุเปตีติ เอวํ ปเวทยนฺติ. สตํ ธมฺโม นาม นิพฺพานํ, ตํ น ชีรติ, อชรํ อมรนฺติ ๓- เอวํ กเถนฺตีติ อตฺโถ. ยสฺมา วา นิพฺพานํ อาคมฺม สีทนสภาวา กิเลสา ภิชฺชนฺติ, ตสฺมา ตํ สพฺภีติ วุจฺจติ. อิติ ปุริมปทสฺส การณํ ทสฺเสนฺโต "สนฺโต หเว สพฺภิ ปเวทยนฺตี"ติ อาห. อิทํ หิ วุตฺตํ โหติ:- สตํ ธมฺโม น ชรํ อุเปติ, ตสฺมา สนฺโต สพฺภิ ปเวทยนฺติ, อชรํ นิพฺพานํ สตํ ธมฺโมติ อาจิกฺขนฺตีติ อตฺโถ. สุนฺทราธิวจนํ วา เอตํ สพฺภีติ. ยํ สพฺภิธมฺมภูตํ นิพฺพานํ สนฺโต ปเวทยนฺติ กถยนฺติ, โส สตํ ธมฺโม น ชรํ อุเปตีติ ๔- อตฺโถ. ตติยํ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ราชสูตร”