@๖ ฉ.ม., อิ. ตํทิวสเมว จ ๗ ฉ.ม., อิ. ยุทฺเธน ๘ ฉ.ม., อิ. วตฺเต

อเถกทิวสํ จินฺเตสิ "มยา อิมิสฺสา ทุคฺคตกุลสฺส ธีตุยา มหนฺตํ อิสฺสริยํ ทินฺนํ, ยนฺนูนาหํ อิมํ ปุจฺเฉยฺยํ `โก เต ปิโย'ติ. สา `ตฺวํ เม มหาราช ปิโย'ติ วตฺวา ปุน มํ ปุจฺฉิสฺสติ, อถสฺสาหํ `มยฺหมฺปิ ตฺวํเยว ปิยา'ติ วกฺขามี"ติ. โส ๑- อญฺญมญฺญํ วิสฺสาสชนนตฺถํ สมฺโมทนียํ กถํ กเถนฺโต ปุจฺฉติ. สา ปน เทวี ปณฺฑิตา พุทฺธุปฏฺฐายิกา ธมฺมุปฏฺฐายิกา สํฆุปฏฺฐายิกา มหาปุญฺญา, ๒- ตสฺมา เอวํ จินฺเตสิ "นายํ ปโญฺห รญฺโญ มุขํ โอโลเกตฺวา กเถตพฺโพ"ติ. สา สรเสเนว กเถตฺวา ราชานํ ปุจฺฉิ. ราชา ตาย สรเสน กถิตตฺตา นิวตฺติตุํ อลภนฺโต สยมฺปิ สรเสเนว กเถตฺวา "สุการณํ ๓- อิทํ, ตถาคตสฺส นํ อาโรเจสฺสามี"ติ คนฺตฺวา ภควโต อาโรเจสิ. เนวชฺฌคาติ นาธิคจฺฉติ. เอวํ ปิโย ปุถุ อตฺตา ปเรสนฺติ ยถา เอกสฺส อตฺตา ปิโย, เอวํ ปเรสํ ปุถุตฺตานํ ๔- อตฺตา ปิโยติ อตฺโถ. อฏฺฐมํ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๓๐๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มัลลิกาสูตร”