ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๑๕
  6. /
  7. …
  8. /
  9. โกสลสังยุตต์
  10. /
  11. ปฐมวรรค
  12. /
  13. ๘. มัลลิกาสูตร

๘. มัลลิกาสูตร

เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๓๔๖ · บรรทัด ๒๓๙๕

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๘. มลฺลิกาสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๙]

อฏฺฐเม อตฺถิ นุ โข เต มลฺลิเกติ กสฺมา ปุจฺฉติ? อยํ กิร มลฺลิกา ทุคฺคตมาลาการสฺส ธีตา, เอกทิวสํ อาปณโต ปูวํ คเหตฺวา "มาลารามํ คนฺตฺวาว ขาทิสฺสามี"ติ คจฺฉนฺตี ปฏิปเถ ภิกฺขุสํฆปริวารํ ภควนฺตํ ภิกฺขาจารํ ปวิสนฺตํ ทิสฺวา ปสนฺนจิตฺตา ตํ ภควโต อทาสิ, สตฺถา นิสีทนาการํ ทสฺเสสิ. อานนฺทตฺเถโร จีวรํ ปญฺญเปตฺวา อทาสิ. ภควา ตตฺถ นิสีทิตฺวา ตํ ปูวํ ปริภุญฺชิตฺวา มุขํ วิกฺขาเลตฺวา สิตํ ปาตฺวากาสิ. เถโร "อิมิสฺสา ภนฺเต โก วิปาโก ภวิสฺสตี"ติ ปุจฺฉิ. อานนฺท อชฺเชว สา ๕- ตถาคตสฺส ปฐมํ โภชนํ อทาสิ, อชฺเชว โกสลรญฺโญ อคฺคมเหสี ภวิสฺสตีติ. ตํทิวสเมว ๖- ราชา กาสิคาเม ภาคิเนยฺเยน ยุทฺเธ ๗- ปราชิโต ปลายิตฺวา นครํ อาคจฺฉนฺโต มาลารามํ ปวิสิตฺวา พลกายสฺส อาคมนํ อาคเมสิ. ตสฺส สา วตฺตํ อกาสิ. โส ตาย กตวตฺเต ๘- ปสีทิตฺวา ตํ อนฺเตปุรํ อติหาราเปตฺวา ตํ อคฺคมเหสิฏฺฐาเน ฐเปสิ.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อฑฺฑกรเณ ๒ ฉ.ม., อิ. อสฺสามิเกปิ ๓ ฉ.ม., อิ. เปเต

@๔ ฉ.ม. วิฏฺฏูโภ, สี. วิชฏโภ * ฉ.ม. อฑฺฑ.... ๕ ฉ.ม., อิ. อชฺเชสา

@๖ ฉ.ม., อิ. ตํทิวสเมว จ ๗ ฉ.ม., อิ. ยุทฺเธน ๘ ฉ.ม., อิ. วตฺเต

อเถกทิวสํ จินฺเตสิ "มยา อิมิสฺสา ทุคฺคตกุลสฺส ธีตุยา มหนฺตํ อิสฺสริยํ ทินฺนํ, ยนฺนูนาหํ อิมํ ปุจฺเฉยฺยํ `โก เต ปิโย'ติ. สา `ตฺวํ เม มหาราช ปิโย'ติ วตฺวา ปุน มํ ปุจฺฉิสฺสติ, อถสฺสาหํ `มยฺหมฺปิ ตฺวํเยว ปิยา'ติ วกฺขามี"ติ. โส ๑- อญฺญมญฺญํ วิสฺสาสชนนตฺถํ สมฺโมทนียํ กถํ กเถนฺโต ปุจฺฉติ. สา ปน เทวี ปณฺฑิตา พุทฺธุปฏฺฐายิกา ธมฺมุปฏฺฐายิกา สํฆุปฏฺฐายิกา มหาปุญฺญา, ๒- ตสฺมา เอวํ จินฺเตสิ "นายํ ปโญฺห รญฺโญ มุขํ โอโลเกตฺวา กเถตพฺโพ"ติ. สา สรเสเนว กเถตฺวา ราชานํ ปุจฺฉิ. ราชา ตาย สรเสน กถิตตฺตา นิวตฺติตุํ อลภนฺโต สยมฺปิ สรเสเนว กเถตฺวา "สุการณํ ๓- อิทํ, ตถาคตสฺส นํ อาโรเจสฺสามี"ติ คนฺตฺวา ภควโต อาโรเจสิ. เนวชฺฌคาติ นาธิคจฺฉติ. เอวํ ปิโย ปุถุ อตฺตา ปเรสนฺติ ยถา เอกสฺส อตฺตา ปิโย, เอวํ ปเรสํ ปุถุตฺตานํ ๔- อตฺตา ปิโยติ อตฺโถ. อฏฺฐมํ.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
พระสูตรก่อนหน้า๗. อรรถกรณสูตรกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๑๕ปฐมวรรคพระสูตรถัดไป๙. ยัญญสูตร