๑๐. พนฺธนสุตฺตวณฺณนา

[๑๒๑] ทสเม อิธ ภนฺเต รญฺญาติ อิทํ เต ภิกฺขู เตสุ มนุสฺเสสุ อานนฺทตฺเถรสฺส สุกตการณํ ๖- อาโรเจสุํ. ๗- รญฺโญ กิร สกฺเกน กุสราชสฺส ทินฺโน อฏฺฐ วงฺโก ๘- มณิ ปเวณิยา อาคโต. ราชา อลงฺกรณกาเล ตํ มณึ อาหรถาติ อาห. มนุสฺสา "ฐปิตฏฺฐาเน น ปสฺสามา"ติ อาโรเจสุํ. ราชา อนฺโตฆรจาริโน "มณึ ปริเยสิตฺวา เทถา"ติ พนฺธาเปสิ. อานนฺทตฺเถโร เต ทิสฺวา สาณิยา ปริกฺขิปาเปตฺวา ปฏิสามกานํ ๙- เอกํ อุปายํ อาจิกฺขิ. เต รญฺโญ อาโรเจสุํ. ราชา "ปณฺฑิโต เถโร, เถรสฺส วจนํ กโรถา"ติ. ปฏิสามกมนุสฺสา ราชงฺคเณ อุทกจาฏึ ฐเปตฺวา สาณิยา ปริกฺขิปาเปตฺวา เต มนุสฺเส อาหํสุ "สาฏกํ

@๒ ฉ.ม., อิ. เวทึ ๓ ฉ.ม. สตฺรยาคสฺเสตํ ๔ ฉ.ม. สตฺตรสกทกฺขิณสฺส