อนุปริยคาติอาทีสุ กิญฺจาปิ อตีตวจนํ กตํ, อตฺโถ ปน วิกปฺปวเสน เวทิตพฺโพ. อิทํ วุตฺตํ โหติ:- ยถา เมทวณฺณํ ปาสาณํ วายโส ทิสฺวา "อเปตฺถ ๗- มุทุํ วินฺเทยฺยาม, อปิ อสฺสาโท สิยา"ติ อนุปริคจฺเฉยฺย, อถ โส ตตฺถ อสฺสาทํ อลภิตฺวาว วายโส เอโต อปกฺกเม, ๘- ตโต ปาสาณา อปคจฺเฉยฺย, เอวํ มยมฺปิ โส กาโก วิย เสลํ โคตมํ อาสชฺช อสฺสาทํ วา สนฺถวํ วา อลภนฺตา โคตมํ ๙- นิพฺพินฺทิตฺวา อปคจฺฉาม. จตุตฺถํ.

@๒ สี., อิ. อปชฺฌายนฺโต ๓ ฉ.ม., อิ. อปชฺฌายนฺโต นิสินฺโนติ ปาฐา น ทิสฺสนฺติ

@๔ อิ. ตสฺส ๕ ก. วิสูกายิตานีติ ๖ สี.,ม. วิปฺผนฺทิตานิ กานิจิ กานิจีติ

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๔๐๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. สัตตวัสสสูตร”