๔. พิลงฺคิกสุตฺตวณฺณนา

[๑๙๐] จตุตฺเถ พิลงฺคิกภารทฺวาโชติ ภารทฺวาโชว โส, นานปฺปการํ ปน สุทฺธญฺจ สมฺภารยุตฺตญฺจ กญฺชิกํ กาเรตฺวา วิกิณาเปนฺโต พหุทฺธนํ สงฺฆรีติ ๒- "พิลงฺคิกภารทฺวาโช"ติ ตสฺส สงฺคีติกาเรหิ นามํ คหิตํ. ตุณฺหีภูโตติ "ตโย เม เชฏฺฐภาตโร อิมินา ปพฺพาชิตา"ติ อติวิย กุทฺโธ กิญฺจิ วตฺตุํ อสกฺโกนฺโต ตุณฺหีภูโต อฏฺฐาสิ. คาถา ปน เทวตาสํยุตฺเต กถิตาว. จตุตฺถํ.