๔. พิลังคิกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๖๓๘ · บรรทัด ๕๒๘๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๔. พิลงฺคิกสุตฺตวณฺณนา
[๑๙๐]
จตุตฺเถ พิลงฺคิกภารทฺวาโชติ ภารทฺวาโชว โส, นานปฺปการํ ปน สุทฺธญฺจ สมฺภารยุตฺตญฺจ กญฺชิกํ กาเรตฺวา วิกิณาเปนฺโต พหุทฺธนํ สงฺฆรีติ ๒- "พิลงฺคิกภารทฺวาโช"ติ ตสฺส สงฺคีติกาเรหิ นามํ คหิตํ. ตุณฺหีภูโตติ "ตโย เม เชฏฺฐภาตโร อิมินา ปพฺพาชิตา"ติ อติวิย กุทฺโธ กิญฺจิ วตฺตุํ อสกฺโกนฺโต ตุณฺหีภูโต อฏฺฐาสิ. คาถา ปน เทวตาสํยุตฺเต กถิตาว. จตุตฺถํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด