@๔ ฉ.ม. อรโตติ, อิ. อรโณ... ๕ ฉ.ม. ปถวิฏฺฐิตญฺจ, อิ. ปฐวิปติฏฺฐิตญฺจ

@๖ ฉ.ม. จนฺทสูริโยภาสาทิ, อิ. จนฺทสุริโยภาสาทิ ๗ ฉ.ม. เอวํ สมจฺจาติ คนฺธรสา คหิตา, มุตปเทน โผฏฺฐพฺพารมฺมณํ. โย เอตฺถ น ลิมฺปตีติ โย เอเตสุ ปญฺจกามคุเณสุ ตณฺหาทิฏฺฐิเลเปหิ ๑- น ลิมฺปติ.

อถ สฏฺฐิสิตา ๒- สวิตกฺกา, ปุถู ชนตาย อธมฺมา นิวิฏฺฐาติ อถ ฉอารมฺมณนิสฺสิตา ปุถู อธมฺมวิตกฺกา ชนตาย นิวิฏฺฐาติ อตฺโถ. น จ วคฺคคตสฺส กุหิญฺจีติ เตสํ วเสน น กตฺถจิ กิเลสวคฺคโต ภเวยฺย. โน ปน ทุฏฺฐุลฺลภาณีติ ทุฏฺฐุลฺลํ วาจํ ภาณีปิ ๓- น สิยา. ส ภิกฺขูติ โส เอวํ จิตฺโต ๔- ภิกฺขุ นาม โหติ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๕๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อรติสูตร”