๕. อานนฺทสุตฺตวณฺณนา

[๒๒๕] ปญฺจเม อานนฺโทติ ธมฺมภณฺฑาคาริโก เถโร. ๗- อติเวลนฺติ อติกฺกนฺตํ เวลํ. คิหิสญฺญตฺติพหุโลติ รตฺตึ จ ทิวา จ พหุกาลํ คิหี สญฺญาปยนฺโต. ภควติ หิ ปรินินฺพุเต มหากสฺสปตฺเถโร เถรํ อาห "อาวุโส มยํ ราชคเห วสฺสํ อุปคนฺตฺวา ธมฺมํ สงฺคายิสฺสาม, คจฺฉ ตฺวํ อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อุปริมคฺคตฺตยตฺถาย วายามํ กโรหี"ติ. โส ภควโต ปตฺตจีวรํ อาทาย โกสลรฏฺฐํ คนฺตฺวา เอกสฺมึ อรญฺญาวาเส วสิตฺวา ปุนทิวเส เอกํ คามํ ปาวิสิ. มนุสฺสา เถรํ ทิสฺวา "ภนฺเต อานนฺท ตุเมฺห ปุพฺเพ สตฺถารา สทฺธึ อาคจฺฉถ, อชฺช

@๓ ฉ.ม. มธุรํ ธมฺมสฺสวนํ ปญฺหากถนํ, อิ. มธุรธมฺมสฺสวนํ ปญฺหกถํ