ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๑๕
  6. /
  7. วนสังยุตต์
  8. /
  9. ๕. อานันทสูตร

๕. อานันทสูตร

เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๗๗๑ · บรรทัด ๖๔๕๗

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

หลวงฉบับหลวงมจร.ฉบับมหาจุฬาฯบาลีบาลีอักษรไทยโรมันPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาอรรถกถาบาลีอรรถกถาบาลีอักษรไทยAṭṭhakathāAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๕. อานนฺทสุตฺตวณฺณนา

[๒๒๕]

ปญฺจเม อานนฺโทติ ธมฺมภณฺฑาคาริโก เถโร. ๗- อติเวลนฺติ อติกฺกนฺตํ เวลํ. คิหิสญฺญตฺติพหุโลติ รตฺตึ จ ทิวา จ พหุกาลํ คิหี สญฺญาปยนฺโต. ภควติ หิ ปรินินฺพุเต มหากสฺสปตฺเถโร เถรํ อาห "อาวุโส มยํ ราชคเห วสฺสํ อุปคนฺตฺวา ธมฺมํ สงฺคายิสฺสาม, คจฺฉ ตฺวํ อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อุปริมคฺคตฺตยตฺถาย วายามํ กโรหี"ติ. โส ภควโต ปตฺตจีวรํ อาทาย โกสลรฏฺฐํ คนฺตฺวา เอกสฺมึ อรญฺญาวาเส วสิตฺวา ปุนทิวเส เอกํ คามํ ปาวิสิ. มนุสฺสา เถรํ ทิสฺวา "ภนฺเต อานนฺท ตุเมฺห ปุพฺเพ สตฺถารา สทฺธึ อาคจฺฉถ, อชฺช

@เชิงอรรถ: ๑ สี. สพฺพรตฺตึ ๒ ฉ.ม. อรุโณ

@๓ ฉ.ม. มธุรํ ธมฺมสฺสวนํ ปญฺหากถนํ, อิ. มธุรธมฺมสฺสวนํ ปญฺหกถํ

@๔ ฉ.ม., อิ. วชฺชิรฏฺฐาภิมุขา คตา ๕ ก.มกฺกฏา, เอวมุปริปิ

@๖ ฉ.ม. ปุคฺคลสปฺปายํ เสนาสนสปฺปายํ, อิ. อิเม ปาฐา น ทิสฺสนฺติ

@๗ ฉ.ม., อิ. ธมฺมภณฺฑาคาริกตฺเถโร เอกกาว อาคตา, ๑- กหํ สตฺถารํ ฐเปตฺวา อาคตตฺถ, อิทานิ กสฺส ปตฺตจีวรํ คเหตฺวา วิจรถ, กสฺส มุโขทกํ ทนฺตกฏฺฐํ เทถ, ปริเวณํ สมฺมชฺชถ, วตฺตปฏิวตฺตํ กโรถา"ติ พหุํ วตฺวา ปริเทวึสุ. เถโร "อาวุโส มา โสจิตฺถ, มา ปริเทวิตฺถ, อนิจฺจา วต ๒- สงฺขารา"ติอาทีนิ วตฺวา เต สญฺญาเปตฺวา กตภตฺตกิจฺโจ ๓- วสนฏฺฐานเมว คจฺฉติ. มนุสฺสา สายํปิ ตตฺถ คนฺตฺวา ตเถว ปริเทวนฺติ. เถโรปิ ตเถว โอวทติ. ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. อชฺฌภาสีติ "อยํ เถโร ภิกฺขุสํฆสฺส กถํ สุตฺวา `สมณธมฺมํ กริสฺสามี'ติ อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อิทานิ คิหี สญฺญาเปนฺโต วิหรติ สตฺถุ สาสนํ อสงฺคหิตปุปฺผราสิ วิย ฐิตํ, ธมฺมสงฺคหํ น กโรติ โจเทสฺสามิ นนฺ"ติ จินฺเตตฺวา อภาสิ.

ปสกฺกิยาติ ปวิสิตฺวา. หทยสฺมึ โอปิยาติ กิจฺจโต จ อารมฺมณโต จ หทยมฺหิ ปกฺขิปิตฺวา. "นิพฺพานํ ปาปุณิสฺสามี"ติ วิริยํ กโรนฺโต นิพฺพานํ กิจฺจโต หทยมฺหิ โอเปติ นาม, นิพฺพานารมฺมณํ ปน สมาปตฺตึ อปฺเปตฺวา นิสีทนฺโต อารมฺมณโต. ตทุภยํปิ สนฺธาเยสา ภาสติ. ฌายาติ ทฺวีหิ ฌาเนหิ ฌายิตา ๔- ภว. ปีฬิปีฬิกาติ ๕- อยํ คิหีหิ สทฺธึ ปีฬิปีฬิกถา. ๖- ปญฺจมํ.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
พระสูตรก่อนหน้า๔. สัมพหุลสูตรกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๑๕วนสังยุตต์พระสูตรถัดไป๖. อนุรุทธสูตร