๓. ตติยเทวสูตร

๓. ตติยเทวสุตฺตวณฺณนา *-

[๒๕๙] ตติเย อุปสงฺกมีติ "สกฺโก เทวราชาติ กเถนฺติ, อตฺถิ นุ โข โส สกฺโก, เยน โส ทิฏฺฐปุพฺโพติ อิมมตฺถํ ทสพลํ ปุจฺฉิสฺสามี"ติ อุปสงฺกมิ. ตญฺจ ปชานามีติ พหุวจเน เอกวจนํ, เต จ ธมฺเม ปชานามีติ อตฺโถ. สกฺโก กิร อนนฺตเร อตฺตภาเว มคธรฏฺเฐ อจลคาเม มโฆ นาม มาณโว อโหสิ ปณฺฑิโต พฺยตฺโต. โพธิสตฺตจริยา วิยสฺส จริยา ๓- อโหสิ. โส เตตฺตึส ปุริเส คเหตฺวา กลฺยาณมกาสิ. เอกทิวสํ อตฺตโนว ปญฺญาย อุปปริกฺขิตฺวา คามมชฺเฌ มหาชนสฺส สนฺนิปติตฏฺฐาเน กจวรํ อุภโต ๔- อปพฺยูหิตฺวา ตํ ฐานํ รมณียํ

@๔ ฉ.ม., อิ อุภโตปสฺเสสุ * ฉ.ม. มหาลิสุตฺต... อกาสิ. ปุน ตเถว มณฺฑปํ กาเรสิ. ปุน คจฺฉนฺเต กาเล สาลํ กาเรสิ. คามโต จ นิกฺขมิตฺวา คาวุตมฺปิ อฑฺฒโยชนมฺปิ ติคาวุตมฺปิ โยชนมฺปิ วิจริตฺวา เตหิ สหาเยหิ สทฺธึ วิสมํ สมํ อกาสิ. เต สพฺเพปิ ๑- เอกจฺฉนฺทา ตตฺถ ตตฺถ เสตุยุตฺตฏฺฐาเน เสตุํ, มณฺฑปสาลาโปกฺขรณีมาลาวจฺฉโรปนาทีนํ ๒- ยุตฺตฏฺฐาเนสุ มณฺฑปาทีนิ ๓- กโรนฺตา พหุปุญฺญมกํสุ. มโฆ สตฺต วตฺตปทานิ ปูเรตฺวา กายสฺส เภทา สทฺธึ สหาเยหิ ตาวตึสภวเน นิพฺพตฺติ. ตํ สพฺพํ ภควา ชานาติ. เตนาห เยสญฺจ ๔- ธมฺมานํ สมาทินฺนตฺตา สกฺโก สกฺกตฺตํ อชฺฌคา, ตญฺจ ปชานามาติ. อยํ สกฺกสฺส สกฺกตฺตาธิคเม สงฺเขปกถา, วิตฺถาโร ปน สุมงฺคลวิลาสินิยา ทีฆนิกายฏฺฐกถาย สกฺกปญฺหวณฺณนาย ๕- วุตฺโต. ตติยํ.

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๖๘๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ตติยเทวสูตร”