๓. ตติยเทวสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๙๑๒ · บรรทัด ๗๔๑๗
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๓. ตติยเทวสุตฺตวณฺณนา *-
ตติเย อุปสงฺกมีติ "สกฺโก เทวราชาติ กเถนฺติ, อตฺถิ นุ โข โส สกฺโก, เยน โส ทิฏฺฐปุพฺโพติ อิมมตฺถํ ทสพลํ ปุจฺฉิสฺสามี"ติ อุปสงฺกมิ. ตญฺจ ปชานามีติ พหุวจเน เอกวจนํ, เต จ ธมฺเม ปชานามีติ อตฺโถ. สกฺโก กิร อนนฺตเร อตฺตภาเว มคธรฏฺเฐ อจลคาเม มโฆ นาม มาณโว อโหสิ ปณฺฑิโต พฺยตฺโต. โพธิสตฺตจริยา วิยสฺส จริยา ๓- อโหสิ. โส เตตฺตึส ปุริเส คเหตฺวา กลฺยาณมกาสิ. เอกทิวสํ อตฺตโนว ปญฺญาย อุปปริกฺขิตฺวา คามมชฺเฌ มหาชนสฺส สนฺนิปติตฏฺฐาเน กจวรํ อุภโต ๔- อปพฺยูหิตฺวา ตํ ฐานํ รมณียํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. วตปทสุตฺตวณฺณนา ๒ ฉ.ม. สกฺกนามสุตฺตวณฺณนา ๓ ฉ.ม. วิย จ ตสฺส จริยา
@๔ ฉ.ม., อิ อุภโตปสฺเสสุ * ฉ.ม. มหาลิสุตฺต... อกาสิ. ปุน ตเถว มณฺฑปํ กาเรสิ. ปุน คจฺฉนฺเต กาเล สาลํ กาเรสิ. คามโต จ นิกฺขมิตฺวา คาวุตมฺปิ อฑฺฒโยชนมฺปิ ติคาวุตมฺปิ โยชนมฺปิ วิจริตฺวา เตหิ สหาเยหิ สทฺธึ วิสมํ สมํ อกาสิ. เต สพฺเพปิ ๑- เอกจฺฉนฺทา ตตฺถ ตตฺถ เสตุยุตฺตฏฺฐาเน เสตุํ, มณฺฑปสาลาโปกฺขรณีมาลาวจฺฉโรปนาทีนํ ๒- ยุตฺตฏฺฐาเนสุ มณฺฑปาทีนิ ๓- กโรนฺตา พหุปุญฺญมกํสุ. มโฆ สตฺต วตฺตปทานิ ปูเรตฺวา กายสฺส เภทา สทฺธึ สหาเยหิ ตาวตึสภวเน นิพฺพตฺติ. ตํ สพฺพํ ภควา ชานาติ. เตนาห เยสญฺจ ๔- ธมฺมานํ สมาทินฺนตฺตา สกฺโก สกฺกตฺตํ อชฺฌคา, ตญฺจ ปชานามาติ. อยํ สกฺกสฺส สกฺกตฺตาธิคเม สงฺเขปกถา, วิตฺถาโร ปน สุมงฺคลวิลาสินิยา ทีฆนิกายฏฺฐกถาย สกฺกปญฺหวณฺณนาย ๕- วุตฺโต. ตติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด