๔. อจฺจยสุตฺตวณฺณนา

[๒๗๐] จตุตฺเถ สมฺปโยเชสุนฺติ กลหํ อกํสุ. อจฺจสราติ อติกฺกมิ, เอโก ภิกฺขุ เอกํ ภิกฺขุํ อติกฺกมฺม วจนํ อโวจาติ อตฺโถ. ยถาธมฺมํ น ปฏิคฺคณฺหาตีติ น ขมติ. โกโธ โว วสมายาตูติ โกโธ ตุมฺหากํ วสํ อาคจฺฉตุ, มา ตุเมฺห โกธสฺส วสํ คมิตฺถาติ ทีเปติ. มา จ มิตฺเต หิ โว ชราติ เอตฺถ หีติ นิปาตมตฺตํ, ตุมฺหากํ มิตฺตธมฺเม ชรา นาม มา นิพฺพตฺติ.

@๓ ฉ.ม., อิ. นาวตฺเตน ๔ ฉ.ม., อิ. โกธาวตฺเตน ๕ ฏีกา. น กุชฺฌามิ. น อปนยฺหามีติ