๔. อัจจยสูตร

๔. อจฺจยสุตฺตวณฺณนา

จตุตฺเถ สมฺปโยเชสุนฺติ กลหํ อกํสุ. อจฺจสราติ อติกฺกมิ, เอโก ภิกฺขุ เอกํ ภิกฺขุํ อติกฺกมฺม วจนํ อโวจาติ อตฺโถ. ยถาธมฺมํ น ปฏิคฺคณฺหาตีติ น ขมติ. โกโธ โว วสมายาตูติ โกโธ ตุมฺหากํ วสํ อาคจฺฉตุ, มา ตุเมฺห โกธสฺส วสํ คมิตฺถาติ ทีเปติ. มา จ มิตฺเต หิ โว ชราติ เอตฺถ หีติ นิปาตมตฺตํ, ตุมฺหากํ มิตฺตธมฺเม ชรา นาม มา นิพฺพตฺติ.

@เชิงอรรถ: ๑ สี. ปน อาสเน ๒ สี., อิ. น อุปหตจิตฺโตมฺหิ อหํ, ฉ.ม. อุปหตจิตฺโตมฺหีติ อาห

@๓ ฉ.ม., อิ. นาวตฺเตน ๔ ฉ.ม., อิ. โกธาวตฺเตน ๕ ฏีกา. น กุชฺฌามิ. น อปนยฺหามีติ

@๖ ม. วาเจมหนฺติ, ฉ. วาเจหิ มนฺติ ๗ ฉ.ม., อิ. เอวมหํ ตมฺปิ

@๘ ฉ.ม., อิ. เอกสฺส ๙ อิ. นาเสสีติ ๑๐ ฉ.ม., อิ. อยํ สทฺโท นทิสฺสติ ภุมฺมตฺเถ วา กรณวจนํ, มิตฺเตสุ โว ชรา นาม มา นิพฺพตฺติ, มิตฺตภาวโต อญฺญถาภาโว มา โหตูติ อตฺโถ. อครหิยํ มา ครหิตฺถาติ อคารยฺหํ ขีณาสวปุคฺคลํ มา ครหิตฺถ. จตุตฺถํ.