Tattha idanti attano cittaṃ dasseti. Dutiyapadaṃ purimasseva vevacanaṃ. Niccanti ca padassa devaloke nibbattakālato paṭṭhāyāti attho na gahetabbo, sokuppattikālato pana paṭṭhāya niccanti veditabbaṃ. Anuppannesu kiccesūti ito sattāhaccayena yāni dukkhāni uppajjissanti, tesu. Atho uppattitesu cāti yāni pañcasatānaṃ accharānaṃ niraye nibbattānaṃ diṭṭhāni, tesu cāti evaṃ imesu uppannānuppannesu dukkhesu niccaṃ mama utrastaṃ cittaṃ, abbhantare ḍayhamāno viya homi bhagavāti dasseti.

Nāññatra bojjhaṅgatapasāti bojjhaṅgabhāvanañca tapoguṇañca muñcitvā aññatra sotthiṃ na passāmīti attho. Sabbanissaggāti nibbānato. Ettha ca kiñcāpi bojjhaṅgabhāvanā paṭhamaṃ gahitā, indriyasaṃvaro pacchā, atthato pana indriyasaṃvarova paṭhamaṃ veditabbo. Indriyasaṃvare hi gahite catupārisuddhisīlaṃ gahitaṃ hoti. Tasmiṃ patiṭṭhito bhikkhu nissayamuttako dhutaṅgasaṅkhātaṃ tapoguṇaṃ samādāya araññaṃ pavisitvā kammaṭṭhānaṃ bhāvetvā saha vipassanāya bojjhaṅge bhāveti. Tassa ariyamaggo yaṃ nibbānaṃ ārammaṇaṃ katvā uppajjati, so "sabbanissaggo"ti bhagavā catusaccavasena desanaṃ vinivattesi. Devaputto desanāpariyosāne sotāpattiphale patiṭṭhahi. Sattamaṃ.

@4 cha.Ma. nāññatra bojjhā tapasāti, 5 cha.Ma., i. aññatra muñcitvā

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๒๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สุพรหมสูตร”