๗. ปวารณาสูตร
7. Pavāraṇāsuttavaṇṇanā
[215] Sattame tadahūti tasmiṃ ahu, tasmiṃ divaseti attho. Upavasanti etthāti uposatho. Upavasantīti ca sīlena vā anasanena vā upetā hutvā vasantīti attho. So panesa uposathadivaso aṭṭhamīcātuddasīpaṇṇarasībhedena tividho, tasmā sesadvayanivāraṇatthaṃ paṇṇaraseti vuttaṃ. Pavāraṇāyāti vassaṃ vuṭṭhapavāraṇāya. Visuddhipavāraṇātipi etissāva nāmaṃ. Nisinno hotīti sāyaṇhasamaye sampattaparisāya kālayuttaṃ dhammaṃ desetvā udakakoṭṭhake gattāni parisiñcitvā nivatthanivāsano ekaṃsaṃ sugatamahācīvaraṃ katvā majjhimatthambhaṃ nissāya paññatte pavarabuddhāsane purimadisāyaṃ uṭṭhahato candamaṇḍalassa siriṃ siriyā abhibhavamāno nisinno hoti. Tuṇhībhūtanti yato yato anuviloketi, tato tato tuṇhībhūtameva. Tattha hi ekabhikkhussāpi hatthakukkuccaṃ vā pādakukkuccaṃ vā natthi, sabbe niravā santena iriyāpathena nisīdiṃsu. Anuviloketvāti dissamānapañcappasādehi nettehi anuviloketvā. Handāti vossaggatthe nipāto. Na ca me kiñci garahathāti ettha na ca pucchanatthe nakāro. Kiṃ me kiñci garahatha, yadi garatha, vadetha, kiñcīti icchāpemi vo vattunti attho. Kāyikaṃ vā vācasikaṃ vāti iminā kāyavacīdvārāneva pavāreti, na manodvāraṃ, kasmā? apākaṭattā. Kāyavacīdvāresu hi doso pākaṭo hoti, na manodvāre. Ekamañce sayatopi hi "kiṃ cintesī"ti pucchitvā cittavāraṃ jānāti, iti manodvāraṃ apākaṭattā na pavāreti, no
@2 cha. Ma. paññatte varabuddhāsane, i. paññattavarabuddhāsane