paro aññāsī'ti parisuddhājīvo bhikkhave tathāgato, natthi tathāgatassa

micchājīvo, yaṃ tathāgato rakkheyya `mā me idaṃ paro aññāsī'ti".

Idāni bhagavato yathābhūtaguṇe kathento bhagavā hi bhantetiādimāha. Tattha anuppannassāti kassapasammāsambuddhato paṭṭhāya aññena samaṇena vā brāhmaṇena vā anuppāditapubbassa. Asañjātassāti idaṃ anuppannavevacanameva. Anakkhātassāti aññena adesitassa. Pacchā samannāgatāti paṭhamaṃ gatassa bhagavato pacchā samanuāgatā. Iti thero yasmā sabbepi bhagavato sīlādayo guṇā arahattamaggameva nissāya āgatā, tasmā arahattamaggameva nissāya guṇaṃ kathesi. Tena sabbaguṇā kathitāva hontīti. Ahañca kho bhanteti idaṃ thero sadevake loke aggapuggalassa attano ceva saṃghassa ca kāyikavācasikaṃ pavārento āha.

Pitarā pavattitanti cakkavattimhi kālakate vā pabbajite vā sattāhaccayena cakkaṃ antaradhāyati, tato dasavidhaṃ dvādasavidhaṃ cakkavattivattaṃ pūretvā

เล่มที่ ๑๕ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค๕๖๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ปวารณาสูตร”