๗. ปัญจาลจัณฑสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๒๓๖ · บรรทัด ๑๔๙๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. ปญฺจาลจณฺฑสุตฺตวณฺณนา
[๘๘]
สตฺตเม สมฺพาเธติ นีวรณสมฺพาธํ กามคุณสมฺพาธนฺติ เทฺว สมฺพาธา. เตสุ อิธ นีวรณสมฺพาธํ อธิปฺเปตํ. โอกาสนฺติ ฌานสฺเสตํ นามํ. ปฏิลีนนิสโภติ ปฏิลีนเสฏฺโฐ. ปฏิลีนา นาม ปหีนมานา วุจฺจนฺติ. ๖- ยถาห:- กถญฺจ ภิกฺขเว ภิกฺขุ ปฏิลีโน โหติ. อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุโน อสฺมิมาโน ปหีโน โหติ อุจฺฉินฺนมูโล ตาลาวตฺถุกโต *- อนภาวํกโต อายตึ อนุปฺปาทธมฺโม"ติ. ๗- ปจฺจลตฺถํสูติ ปฏิลภึสุ. สมฺมา ๘- เตติ เย นิพฺพานปตฺติยา สตึ ปฏิลภึสุ, เต โลกุตฺตรสมาธินาปิ สุสมาหิตาติ มิสฺสกชฺฌานํ กถิตํ. สตฺตมํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด