๑. จันทิมสสูตร

[๒๕๑] สาวตฺถิยํ อาราเม ... อถ โข จนฺทิมโส เทวปุตฺโต อภิกฺกนฺตาย รตฺติยา อภิกฺกนฺตวณฺโณ เกวลกปฺปํ เชตวนํ โอภาเสตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ

[๒๕๒] เอกมนฺตํ ฐิโต โข จนฺทิมโส เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ เต หิ โสตฺถึ คมิสฺสนฺติ กจฺเฉวามกเส มคา ฌานานิ อุปสมฺปชฺช เอโกทินิปกา สตาติ ฯ

[๒๕๓] เต หิ ปารํ คมิสฺสนฺติ เฉตฺวา ชาลญฺจ ๑ อมฺพุโช ฌานานิ อุปสมฺปชฺช อปฺปมตฺตา รณญฺชหาติ ฯ ทุติยํ เวณฺฑุสุตฺตํ