๗. อัปปฏิวิทิตสูตร

๗. อัปปฏิวิทิตสูตร

ว่าด้วยผู้ไม่รู้แจ้งธรรม

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุคคลเหล่าใดยังไม่รู้แจ้งธรรม ๑-

ย่อมถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น ๒-

@เชิงอรรถ :

@๑ ธรรม ในที่นี้หมายถึงอริยสัจ ๔ (สํ.ส.อ. ๑/๗/๒๕)

@๒ วาทะของคนเหล่าอื่น หมายถึงลัทธิของเดียรถีย์ หรือทิฏฐิ ๖๒ (สํ.ส.อ. ๑/๗/๒๔)

บุคคลเหล่านั้นหลับอยู่ยังไม่ตื่น

บัดนี้เป็นกาลที่บุคคลเหล่านั้นควรจะตื่น

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

บุคคลเหล่าใดรู้แจ้งธรรมแล้ว

ย่อมไม่ถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น

บุคคลเหล่านั้นผู้รู้ดี รู้ชอบ

ย่อมดำเนินไปอย่างสม่ำเสมอในที่ที่ไม่สม่ำเสมอ ๑-

อัปปฏิวิทิตสูตรที่ ๗ จบ

๘. สุสัมมุฏฐสูตร

ว่าด้วยผู้ลืมเลือนธรรม

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่า

บุคคลผู้ลืมเลือนธรรม

ย่อมถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น

บุคคลเหล่านั้นหลับอยู่ยังไม่ตื่น

บัดนี้เป็นกาลที่บุคคลเหล่านั้นควรจะตื่น

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

บุคคลผู้ไม่ลืมเลือนธรรม

ย่อมไม่ถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น

บุคคลเหล่านั้นผู้รู้ดี รู้ชอบ

ย่อมดำเนินไปอย่างสม่ำเสมอในที่ที่ไม่สม่ำเสมอ

สุสัมมุฏฐสูตรที่ ๘ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ ที่ที่ไม่สม่ำเสมอ หมายถึงโลกสันนิวาส หมู่สัตว์ หรือกิเลสที่ไม่สม่ำเสมอ (สํ.ส.อ. ๑/๗/๒๕)