๔. ฆฏิการสูตร

๔. ฆฏิการสูตร

ว่าด้วยฆฏิการเทพบุตร

ฆฏิการเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนัก ของพระผู้มีพระภาคว่า

ภิกษุ ๗ รูป ผู้บังเกิดในพรหมโลกชั้นอวิหา

เป็นผู้หลุดพ้น สิ้นราคะและโทสะแล้ว

ข้ามพ้นตัณหาที่ซ่านไปในโลกได้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ภิกษุเหล่านั้น คือใครบ้าง

ได้ข้ามพ้นเปือกตม คือบ่วงความตาย

ที่ใครๆ ข้ามได้แสนยาก

ละทิ้งกายมนุษย์แล้วก้าวล่วงโยคะอันเป็นทิพย์ได้

ฆฏิการเทพบุตรกราบทูลว่า

ภิกษุ ๓ รูปเหล่านี้ คือ ท่านอุปกะ

ท่านผลคัณฑะ และท่านปุกกุสาติ

ภิกษุอีก ๔ รูป คือ ท่านภัททิยะ ท่านขัณฑเทวะ

ท่านพหุทันตี และท่านสิงคิยะ

ภิกษุเหล่านั้นละทิ้งกายมนุษย์แล้ว

ก้าวล่วงโยคะอันเป็นทิพย์ได้

พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า

ท่านผู้ฉลาดมักกล่าวสรรเสริญภิกษุเหล่านั้น

ผู้ละบ่วงมารได้แล้ว

ภิกษุเหล่านั้นรู้ธรรมของใครเล่า

จึงตัดเครื่องผูกคือภพได้

ฆฏิการเทพบุตรทูลตอบว่า

ท่านเหล่านั้นรู้ธรรมของผู้ใด

จึงตัดเครื่องผูกคือภพได้

ผู้นั้นมิใช่ใครอื่นนอกจากพระผู้มีพระภาค

(และ) นอกจากคำสั่งสอนของพระองค์

ท่านเหล่านั้นรู้ธรรมเป็นที่ดับไม่เหลือแห่งนามรูปแล้ว

จึงตัดเครื่องผูกคือภพได้

พระผู้มีพระภาคตรัสถามว่า

ท่านกล่าววาจาลึกซึ้ง

ที่รู้ได้ยาก เข้าใจให้ดีได้ยาก

ท่านรู้ธรรมของใคร จึงกล่าววาจาเช่นนี้ได้

ฆฏิการเทพบุตรทูลตอบว่า

เมื่อก่อนข้าพระองค์เป็นช่างหม้อ

ปั้นหม้ออยู่ในแคว้นเวภฬิงคะ เป็นผู้เลี้ยงดูมารดาและบิดา

เป็นอุบาสกของพระกัสสปพุทธเจ้า เว้นขาดจากเมถุนธรรม

ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่มีอามิส

ได้เคยเป็นคนหมู่บ้านเดียวกันกับพระองค์

ทั้งเคยเป็นสหายของพระองค์ในกาลก่อน

ข้าพระองค์รู้จักภิกษุ ๗ รูปเหล่านี้

ผู้หลุดพ้นแล้ว สิ้นราคะและโทสะแล้ว

ข้ามพ้นตัณหาที่ซ่านไปในโลกได้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

นายช่างหม้อ จริงอย่างที่ท่านพูดนั่นแหละ

เมื่อก่อนนั้นท่านเคยเป็นช่างหม้อ

ปั้นหม้ออยู่ในแคว้นเวภฬิงคะ เป็นผู้เลี้ยงดูมารดาและบิดา

เป็นอุบาสกของพระกัสสปพุทธเจ้า เว้นขาดจากเมถุนธรรม

ประพฤติพรหมจรรย์ ไม่มีอามิส

ได้เคยเป็นคนหมู่บ้านเดียวกันกับเรา

ทั้งเคยเป็นสหายของเราในกาลก่อน

พระสังคีติกาจารย์กล่าวว่า

สหายเก่าทั้งสอง ผู้เคยอบรมตนมาแล้ว

เหลือไว้แต่ร่างกายในชาติสุดท้าย

ได้มาพบกันด้วยอาการอย่างนี้ ๑-

ฆฏิการสูตรที่ ๔ จบ

@เชิงอรรถ :

@๑ คาถาในสูตรนี้ดูคาถาข้อ ๕๐ หน้า ๖๔-๖๖ ในเล่มนี้