๙. ปฐมอายุสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๔๔๐ · บรรทัด ๓๔๙๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๙. ปฐมอายุสุตฺตวณฺณนา
[๑๔๕]
นวเม อปฺปํ วา ภิยฺโยติ ภิยฺโย ชีวนฺโต อปรวสฺสสตํ ชีวิตุํ น สกฺโกติ, ปณฺณาสํ วา สฏฺฐี วา วสฺสานิ ชีวติ. อชฺฌภาสีติ สมโณ โคตโม "มนุสฺสานํ อปฺปมายุนฺ"ติ กเถติ, ทีฆภาวมสฺส กเถสฺสามีติ ปจฺจนีกสาตตาย อภิภวิตฺวา ๑- อภาสิ.
น นํ หีเฬติ ตํ อายุํ "อปฺปกํ อิทนฺ"ติ น หีเฬยฺย. ขีรมตฺโตวาติ ยถา ทหโร กุมาโร อุตฺตานเสยฺยโก ขีรํ ปิวิตฺวา ทุกูลจุมฺพิตเก ๒- นิปนฺโน อสญฺญี วิย นิทฺทายติ, กสฺสจิ อายุํ อปฺปํ วา ทีฆํ วาติ น จินฺเตติ, เอวํ สปฺปุริโส. จเรยฺยาทิตฺตสีโสวาติ อายุํ ปริตฺตนฺติ ญตฺวา ปชฺชลิตสีโส วิย จเรยฺย. นวมํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด