๖. จาลาสูตร

๖. จาลาสูตร

ว่าด้วยจาลาภิกษุณี

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

ครั้นเวลาเช้า จาลาภิกษุณีครองอันตรวาสก ฯลฯ จึงนั่งพักกลางวันที่โคน ต้นไม้แห่งหนึ่ง ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเข้าไปหาจาลาภิกษุณีถึงที่อยู่ได้ถามจาลา- ภิกษุณีดังนี้ว่า “ภิกษุณี ท่านไม่ชอบใจอะไร”

จาลาภิกษุณีตอบว่า “ท่านผู้มีอายุ เราไม่ชอบความเกิดเลย”

มารผู้มีบาปกล่าวด้วยคาถาว่า

เพราะเหตุไร ท่านจึงไม่ชอบความเกิด

ผู้เกิดมาแล้วย่อมเสพกาม ใครให้ท่านยึดถือเรื่องนี้

อย่าเลยภิกษุณี ท่านจงชอบความเกิดเถิด

จาลาภิกษุณีกล่าวด้วยคาถาว่า

ความตายย่อมมีแก่ผู้ที่เกิดมาแล้ว

ผู้ที่เกิดมาแล้วย่อมประสบทุกข์

คือ การจองจำ การฆ่า ความเศร้าหมอง

เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ชอบความเกิด

พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเหตุก้าวล่วงความเกิด

ทรงให้เราตั้งอยู่ในสัจจะเพื่อละทุกข์ทั้งปวง

สัตว์เหล่าใดเข้าถึงรูปภพและดำรงอยู่ในอรูปภพ

สัตว์เหล่านั้นเมื่อยังไม่รู้ความดับจึงต้องมาสู่ภพอีก

ลำดับนั้น มารผู้มีบาปเป็นทุกข์เสียใจว่า “จาลาภิกษุณีรู้จักเรา” จึงหายตัวไป ณ ที่นั้นเอง

จาลาสูตรที่ ๖ จบ