๒. อุทัยสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๖๗๗ · บรรทัด ๕๖๑๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. อุทยสุตฺตวณฺณนา
ทุติเย โอทเนน ปูเรสีติ อตฺตโน อตฺถาย สมฺปาทิเตน สสูปพฺยญฺชเนน ๒- โอทเนน ปูเรตฺวา อทาสิ. ภควา กิร ปจฺจูสสมเย โลกํ โวโลเกนฺโตว ตํ พฺราหฺมณํ ทิสฺวา ปาโตว สรีรปฏิชคฺคนํ กตฺวา คนฺธกุฏึ ปวิสิตฺวา ทฺวารํ ปิธาย นิสินฺโน ตสฺส โภชนํ อุปสํหริยมานํ ทิสฺวา เอกโกว ปตฺตํ อํสกูเฏ ลคฺเคตฺวา คนฺธกุฏิโต นิกฺขมฺม นครทฺวาเร ปตฺตํ นีหริตฺวา อนฺโตนครํ ปวิสิตฺวา ปฏิปาฏิยา คจฺฉนฺโต พฺราหฺมณสฺส ทฺวารโกฏฺฐเก อฏฺฐาสิ. พฺราหฺมโณ ภควนฺตํ ทิสฺวา อตฺตโน สชฺชิตํ โภชนํ อทาสิ. ตํ สนฺธาเยตํ วุตฺตํ. ทุติยมฺปีติ ทุติยทิวเสปิ. ตติยมฺปีติ ตติยทิวเสปิ. ตานิ กิร ตีณิ ทิวสานิ นิรนฺตรํ พฺราหฺมณสฺส ฆรทฺวารํ คจฺฉนฺตสฺส ภควโต อนฺตรา โย โกจิ ๓- อุฏฺฐาย ปตฺตํ คเหตุํ สมตฺโถ นาม นาโหสิ, มหาชโน โอโลเกนฺโตว อฏฺฐาสิ.
เอตทโวจาติ พฺราหฺมโณ ตีณิ ทิวสานิ ปตฺตํ ปูเรตฺวา เทนฺโตปิ น สทฺธาย อทาสิ, "ฆรทฺวารํ อาคนฺตฺวา ฐิตสฺส ปพฺพชิตสฺส ภิกฺขามตฺตมฺปิ อทตฺวา ภุญฺชตี"ติ อุปารมฺภภเยน อทาสิ. ททนฺโต จ เทฺว ทิวสานิ ทตฺวา กิญฺจิ อวตฺวาว นิวตฺโต. ภควาปิ กิญฺจิ อวตฺวาว ปกฺกนฺโต. ตติยทิวเส ปน อธิวาเสตุํ อสกฺโกนฺโต เอตํ "ปกฏฺฐโก"ติอาทิวจนํ อโวจ. ภควาปิ เอตํ วจนํ นิจฺฉาราปนตฺถเมว ยาว ตติยํ อคมาสิ. ตตฺถ ปกฏฺฐโกติ รสคิทฺโธ.
ปุนปฺปุนํ เจว วปนฺติ พีชนฺติ สตฺถา พฺราหฺมณสฺส วจนํ สุตฺวา "พฺราหฺมณ ตฺวํ ตีณิ ทิวสานิ ปิณฺฑปาตํ ทตฺวา โอสกฺกสิ, ปุนปฺปุนํ กาตพฺพา
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปุนปิ ทิวเสเยว ๒ ฉ.ม., อิ. สูปพฺยญฺชเนน ๓ ฉ.ม. อญฺโญ โกจิ นาม โลกสฺมึ โสฬส ธมฺมา"ติ วตฺวา เต ธมฺเม ทสฺเสตุํ อิมํ ธมฺมเทสนํ ๑- อารภิ. ตตฺถ ปุนปฺปุนํ เจว วปนฺตีติ เอกสฺมึ สสฺสวาเร วุตฺตํ. "อลเมตฺตาวตา"ติ อโนสกฺกิตฺวา อปราปเรสุปิ สสฺสวาเรสุ จ วปนฺติเยว. ปุนปฺปุนํ วสฺสตีติ น เอกทิวสํ วสฺสิตฺวา ติฏฺฐติ, ปุนปฺปุนํ ทิวเสสุปิ ปุนปฺปุนํ สํวจฺฉเรสุปิ วสฺสติเยว, เอวํ ชนปทา อิทฺธา โหนฺติ. เอเตนุปาเยน สพฺพตฺถ อตฺถนโย ๒- เวทิตพฺโพ.
ยาจกาติ อิมสฺมึ ปเท สตฺถา เทสนากุสลตาย อตฺตานมฺปิ ปกฺขิปิตฺวา ทสฺเสติ. ขีรณิกาติ ขีรการกา ๓- โคโทหกา. น หิ เต เอกวารเมว ถนํ อญฺฉนฺติ, ปุนปฺปุนํ อญฺฉนฺตา เธนุํ ทุหนฺตีติ อตฺโถ. กิลมติ ผนฺทติ จาติ อยํ สตฺโต เตน อิริยาปเถน กิลมติ เจว ผนฺทติ จ. คพฺภนฺติ โสณสิงฺคาลาทีนํปิ ติรจฺฉานคตานํ ติรจฺฉานคตานํ กุจฺฉึ. สีวถิกนฺติ สุสานํ, มตํ มตํ สตฺตํ ตตฺถ ปุนปฺปุนํ หรนฺตีติ อตฺโถ. มคฺคญฺจ ลทฺธา อปุนพฺภวายาติ อปุนพฺภวาย มคฺโค นาม นิพฺพานํ, ตํ ลภิตฺวาติ อตฺโถ.
เอวํ วุตฺเตติ เอวํ ภควตา อนฺตรวีถิยํ ฐตฺวาว โสฬส ปุนปฺปุนธมฺเม ๔- เทเสนฺเตน วุตฺเต. เอตทโวจาติ เทสนาปริโยสาเน ปสนฺโน สทฺธึ ปุตฺตทารมิตฺตญาติวคฺเคน ภควโต ปาเท วนฺทิตฺวา เอตํ "อภิกฺกนฺตํ โภ"ติอาทิวจนํ อโวจ. ทุติยํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด