๗. นวกรรมิกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๗๐๕ · บรรทัด ๕๘๐๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๗. นวกมฺมิกสุตฺตวณฺณนา
[๒๐๓]
สตฺตเม นวกมฺมิกภารทฺวาโชติ โส กิร อรญฺเญ รุกฺขํ ฉินฺทาเปตฺวา ตตฺเถว ปาสาทกูฏาคาราทีนิ โยเชตฺวา นครํ อาหริตฺวา วิกฺกิณาติ, อิติ นวกมฺมํ นิสฺสาย ชีวตีติ นวกมฺมิโก, โคตฺเตน ภารทฺวาโชติ นวกมฺมิกภารทฺวาโช. ทิสฺวานสฺส เอตทโหสีติ ฉพฺพณฺณรสฺมิโย วิสฺสชฺเชตฺวา นิสินฺนํ ภควนฺตํ ทิสฺวาน อสฺส เอตํ อโหสิ. วนสฺมินฺติ อิมสฺมึ วรสณฺเฑ. อุจฺฉินฺนมูลํ เม วนนฺติ มยฺหํ
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ กิเลสวนํ อุจฺฉินฺนมูลํ. นิพฺพนโถติ นิกฺกิเลสวโน. เอโก รเมติ เอกโกว อภิรมามิ. อรตึ วิปฺปหายาติ ปนฺตเสนาสเนสุเยว ๑- เสวนาย ภาวนาย จ อุกฺกณฺฐิตํ ชหิตฺวา. สตฺตมํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด