๑๒. โขมทุสสสูตร

๑๒. โขมทุสฺสสุตฺตวณฺณนา

ทฺวาทสเม โขมทุสฺสนฺนามาติ โขมทุสฺสานํ อุสฺสนฺนตฺตา เอวํ ลทฺธนามํ. สภายนฺติ สาลายํ. ผุสายตีติ ผุสิตานิ มุญฺจติ วสฺสติ. สตฺถา กิร ตํ สภํ อุปสงฺกมิตุกาโม "มยิ เอวเมวํ อุปสงฺกมนฺเต อผาสุกธาตุกํ โหติ, เอกํ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อิมสฺมึ * ฉ.ม. สงฺคารว... ๒ สี. ปญฺจกุลสตานิ จ, ม. ปญฺจกุลสตานิ มํ การณํ ปฏิจฺจ อุปสงฺกมิสฺสามี"ติ อธิฏฺฐานวเสน วุฏฺฐึ อุปฺปาเทสิ. สภาธมฺมนฺติ สุขนิสินฺเน กิร อสญฺจาเลตฺวา เอกปสฺเสน ปวิสนํ เตสํ สภาธมฺโม นาม, น มหาชนํ จาเลตฺวา อุชุกเมว ปวิสนํ. ภควา จ อุชุกเมว คจฺฉติ. เตน เต กุปิตา ภควนฺตํ หีเฬนฺตา "เก จ มุณฺฑกา สมณกา, เก จ สภาธมฺมํ ชานิสฺสนฺตี"ติ อาหํสุ. สนฺโตติ ปณฺฑิตา สปฺปุริสา. ปหายาติ เอเต ราคาทโย ชหิตฺวา ราคาทิวินยาย ธมฺมํ ภณนฺติ, ตสฺมา เต สนฺโต นามาติ. ทฺวาทสมํ.

อุปาสกวคฺโค ทุติโย.

อิติ พฺราหฺมณสํยุตฺตวณฺณนา นิฏฺฐิตา.