๑. วิเวกสูตร

[๗๖๑] เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ อญฺญตโร ภิกฺขุ โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ เตน โข ปน สมเยน โส ภิกฺขุ ทิวาวิหารคโต ปาปเก อกุสเล วิตกฺเก วิตกฺเกติ เคหนิสฺสิเต ฯ

[๗๖๒] อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ วิเวกกาโมสิ วนํ ปวิฏฺโฐ อถ เต มโน นิจฺฉรติ พหิทฺธา ตฺวํ ๑ ชโน ชนสฺมึ วินยสฺสุ ฉนฺทํ ตโต สุขี โหหิสิ วีตราโค อรตึ ปชหาสิ สโต ภวาสิ สตํ ตํ สารยามเส ปาตาลรโช หิ ทุตฺตโร มา ตํ กามรโช อวาหริ สกุโณ ยถา ปํสุกุณฺฑิโต ๒ วิธุนํ ปาตยติ สิตํ รชํ #๑ ม. ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๒ โป. ยุ. กุณฺฐิโต ฯ ม. กุนฺติโต ฯ เอวํ ภิกฺขุ ปธานวา สติมา ปาตยติ สิตํ รชนฺติ ฯ อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ ทุติยํ อุปฏฺฐานสุตฺตํ