๑๒. มัชฌันติกสูตร

[๗๙๑] เอกํ สมยํ อญฺญตโร ภิกฺขุ โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ

[๗๙๒] อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตสฺส ภิกฺขุโน สนฺติเก อิมา คาถา อภาสิ ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล สนฺนิสินฺเนสุ ๔ ปกฺขิสุ สณเตว พฺรหารญฺญํ ตํ ภยํ ปฏิภาติ มํ ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล สนฺนิสินฺเนสุ ปกฺขิสุ สณเตว พฺรหารญฺญํ สา รติ ปฏิภาติ มนฺติ ฯ เตรสมํ ปากตินฺทฺริยสุตฺตํ