ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๑๕
  6. /
  7. …
  8. /
  9. สักกสังยุตต์
  10. /
  11. ปฐมวรรค
  12. /
  13. ๓. ธชัคคสูตร

๓. ธชัคคสูตร

เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๘๖๓ · บรรทัด ๗๐๔๖

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๓. ธชคฺคสุตฺตวณฺณนา

[๒๔๙]

ตติเย สมุปพฺยูโฬฺหติ สมฺปิณฺฑิโต ราสิภูโต. ธชคฺคํ อุลฺโลเกยฺยาถาติ สกฺกสฺส กิร ทิยฑฺฒโยชนสตายาโม รโถ. ตสฺส หิ ปจฺฉิมนฺโต ปณฺณาสโยชโน, มชฺเฌ รถปญฺชโร ปณฺณาสโยชโน, รถสนฺธิโต ยาว รถสีสานิ ๑- ปณฺณาสโยชนานิ. ตเทว ปมาณํ ทิคุณํ กตฺวา ติโยชนสตายาโมติปิ วทนฺติเยว. ตสฺมึ ๒- โยชนปลฺลงฺโก อตฺถริโต, ๒- ติโยชนิกํ เสตจฺฉตฺตํ มตฺถเก ฐปิตํ, เอกสฺมึเยว ยุเค สหสฺสาชญฺญา ยุตฺตา, เสสาลงฺการสฺส ปมาณํ นตฺถิ. ธโช ปนสฺส อฑฺฒติยโยชนสตานิ อุคฺคโต, ยสฺส วาตาหตสฺส ปญฺจงฺคิกตุริยสฺเสว สทฺโท นิจฺฉรติ, ตํ อุลฺโลเกยฺยาถาติ วทติ. กสฺมา? ตํ ปสฺสนฺตานํ หิ ราชา โน อาคนฺตฺวา ปริสปริยนฺเต นิขาตถมฺโภ วิย ฐิโต, กสฺส มยํ ภายามาติ ภยํ น โหติ. ปชาปติสฺสาติ โส กิร สกฺเกน สมานวณฺโณ สมานายุโก ทุติยาสนํ ลภติ. ตถา วรุโณ อีสาโน จ. วรุโณ ปน ตติยาสนํ ลภติ, อีสาโน จตุตฺถํ. ปลายีติ อสุเรหิ ปราชิโต ตสฺมึ รเถ ฐิโต อปฺปมตฺตกํปิ รชํ วา ๓- ทิสฺวา ปลายนธมฺโม.

อิติปิ โส ภควาติอาทีนิ วิสุทฺธิมคฺเค วิตฺถาริตาเนว. อิทมโวจาติ อิทํ ธชคฺคปริตฺตํ นาม ภควา อโวจ, ยสฺส อาณาเขตฺเต โกฏิสตสหสฺสจกฺกวาเฬ อานุภาโว วตฺตติ. อิทํ อาวชฺเชตฺวา หิ ยกฺขภยโจรภยาทีหิ ทุกฺเขหิ มุตฺตานํ อนฺโต นตฺถิ. ติฏฺฐตุ อญฺญทุกฺขวูปสโม, อิทํ อาวชฺเชนฺโต ๔- หิ ปสนฺนจิตฺโต อากาเสปิ ปติฏฺฐํ ลภติ.

ตตฺริทํ วตฺถุ:- ทีฆวาปีเจติยมฺปิ กิร สุธากมฺเม กยิรมาเน เอโก ทหโร มุทฺธเวทิกาปาทโต ๕- ปติตฺวา เจติยกุจฺฉิยา ภสฺสติ. เหฏฺฐา ฐิโต ภิกฺขุสํโฆ "ธชคฺคปริตฺตํ อาวุโส อาวชฺชาหี"ติ อาห. โส มรณภเยน ตชฺชิโต "ธชคฺคปริตฺตํ มํ รกฺขตู"ติ อาห. ตาวเทวสฺส เจติยกุจฺฉิโต เทฺว อิฏฺฐกา นิกฺขมิตฺวา

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม., อิ. รถสีสา ๒-๒ ฉ.ม., อิ. โยชนิกปลฺลงฺโก อตฺถโต

@๓ สี., อิ. รชํ วา ธชํ วา, ฉ.ม. รชธชํ ๔ ฉ.ม., อิ. อาวชฺชมาโน

@๕ สี., อิ. มูลเวทิกาปาทโต, ม. มุทฺธเวทิกาปารโค โสปานํ หุตฺวา อฏฺฐํสุ, อุปริฏฺฐิตา วลฺลินิสฺเสณึ โอตาเรสุํ. ตสฺมึ นิสฺเสณิยํ ฐิเต อิฏฺฐกา ยถาฏฺฐาเนเยว อฏฺฐํสุ. ตติยํ.

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๑๑ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
พระสูตรก่อนหน้า๒. สุสิมสูตรกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๑๕ปฐมวรรคพระสูตรถัดไป๔. เวปจิตติสูตร