๗. นทุพภิยสูตร

๗. นทุพฺภิยสุตฺตวณฺณนา

สตฺตเม อุปสงฺกมีติ "อยํ สกฺโก `โยปิ เม อสฺส สุปจฺจตฺถิโก, ตสฺสปาหํ น ทุพฺเภยฺยนฺ'ติ จินฺเตติ, มยา ตสฺส ปจฺจตฺถิกตโร นาม นตฺถิ, วีมํสิสฺสามิ ตาว นํ, กึ นุ โข มํ ปสฺสิตฺวา ทุพฺภติ, น ทุพฺภตี"ติ จินฺเตตฺวา อุปสงฺกมิ. ติฏฺฐ เวปจิตฺติ คหิโตสีติ เวปจิตฺติ เอตฺเถว ๔- ติฏฺฐ, คหิโต ตฺวํ มยาติ วทติ. สห วจเนน จสฺส ๕- โส กณฺฐปญฺจเมหิ พนฺธเนหิ พทฺโธว อโหสิ. สปสฺสุ จ เมติ มยิ อทุพฺภตฺถาย ๖- สปถํ กโรหีติ วทติ. ยํ มุสา ภณโต ปาปนฺติ อิมสฺมึ กปฺเป ปฐมกปฺปิเกสุ เจติยรญฺโญ ปาปํ สนฺธายาห. อริยูปวาทิโนติ โกกาลิกสฺส วิย ปาปํ. มิตฺตทฺทุโน จ ยํ ปาปนฺติ มหากปิชาตเก มหาสตฺเต ทุฏฺฐจิตฺตสฺส ปาปํ. อกตญฺญุโนติ เทวทตฺตสทิสสฺส อกตญฺญุโน ปาปํ. อิมานิ กิร อิมสฺมึ กปฺเป จตฺตาริ มหากปฺปานิ. ๗- สตฺตมํ.