๑. ปฐมเทวสูตร

ทุติยวรรคที่ ๒

อรรถกถาปฐมเทวสูตรที่ ๑

พึงทราบวินิจฉัยในปฐมเทวสูตรที่ ๑ แห่งทุติยวรรค ต่อไปดังนี้ :-

บทว่า วตฺตปทานิ ได้แก่ ส่วนแห่งวัตร.

บทว่า สมตฺตานิ คือ บริบูรณ์แล้ว.

บทว่า สมาทินฺนานิ คือ ถือเอาแล้ว.

บทว่า กุเล เชฏฺฐาปจายี ความว่า กระทำความยำเกรงผู้เป็นใหญ่ในตระกูลเป็นต้นว่า ปู่ ย่า อา น้า ลุง ป้า.

บทว่า สณฺหวาโจ ได้แก่ มีวาจาน่ารักอ่อนหวาน.

บทว่า มุตฺตจาโค ได้แก่ เสียสละ.

บทว่า ปยตปาณี ได้แก่ ล้างมือเพื่อให้ไทยธรรม.

บทว่า โวสฺสคฺครโต ได้แก่ ยินดีในการสละ.

บทว่า ยาจโยโค ได้แก่ เป็นผู้ควรที่คนอื่นจะพึงขอ หรือว่า ผู้ประกอบด้วยการบูชานั่นแล ชื่อว่ายาจโยโค.

บทว่า ทานสํวิภาครโต ได้แก่ ยินดีแล้วในการให้และการแจก. จบอรรถกถาปฐมเทวสูตรที่ ๑